Թրամփը պայմանագրից հրաժարվում է ոչ թե Ռուսաստանի, այլ Հյուսիսային Կորեայի պատճառով

1987-ին ԱՄՆ-ի և ԽՍՀՄ-ի միջև կնքված «Միջին և փոքր հեռահարության հրթիռների ոչնչացման» համաձայնագրից հրաժարվելու մասին հայտարարելով` ԱՄՆ նախագահ Դոնալդ Թրամփը մատնանշել է Ռուսաստանի կողմից պայմանագրի հաճախակի խախտումները, ինչպես նաև այն փաստը, որ պայմանագիրը չի ազդում Չինաստանի վրա, որը ներգրավված է բալիստիկ հրթիռների զարգացման` աշխարհի ամենահավակնոտ ծրագրում: Այս մասին գրված է The Washington Post-ի սյունակագիր Մարկ Թիսենի հոդվածում:

Նրա խոսքով, սակայն, Թրամփի այս որոշումը այլ նպատակ կարող է հետապնդել. սրանով թեթև, բայց հստակ ակնարկ է ուղղվում Հյուսիսային Կորեային` զգուշացնելով, որ չապամիջուկայնացվելու դեպքում ԱՄՆ-ն կարող է Փհենյանը շրջապատել միջին և փոքր հեռահարության հրթիռներով, որոնք թույլ կտան առանց զգուշացման հարձակում գործել Հյուսիսային Կորեայի վրա:

Թրամփի վարչակազմին առայժմ չի հաջողվում առաջընթաց ապահովել Հյուսիսային Կորեայի հետ միջուկային բանակցություններում, մինչդեռ միջին հեռահարության հրթիռների վտանգն Ասիայում կարող է փոխել այդ բանակցությունների տրամաբանությունը: Նախկինում, երբ ԱՄՆ նախագահ Ռոնալդ Ռեյգանը հայտարարել էր Արևմտյան Եվրոպայում նմանատիպ հրթիռներ տեղադրելու մասին, Եվրոպայում դժգոհության մեծ ալիք բարձրացավ, սակայն նաև ստիպեց Մոսկվային սպառազինության մրցավազքում մի շարք զիջումների գնալ, ինչպես գրում է հեղինակը:

«Այլևս ռազմական գերակայությունն ապացուցելու համար Կորեական թերակղզու մոտակայքում ԱՄՆ-ի ուժերը տեղակայելու կարիք չի լինի, քանի որ տարածաշրջանում միջին հեռահարության հրթիռներ տեղադրելով` ԱՄՆ-ն Հյուսիսային Կորեային մշտապես իր դիտակետում կպահի», - գրում է հեղինակը: Իսկ Փհենյանը միանշանակ չի ցանկանա իր սահմանների մոտ ԱՄՆ-ի հրթիռները տեսնել:

Նույնը, ըստ Թիսերի, կարելի է ասել Պեկինի մասին, որը գիտակցում է, որ նման ռազմական տեղակայումը ԱՄՆ ռազմական գերակայությունը կհաստատի Խաղաղ օվկիանոսում: ԱՄՆ-ի խաղաղօվկիանոսյան հրամանատարության նախկին ղեկավար ծովակալ Հարի Հարիսի խոսքով` Չինաստանն ունի աշխարհի ամենամեծ և ամենաբազմազան հրթիռային ուժը, և չինական հրթիռների 95%-ը կհակասեին Միջին և փոքր հեռահարության հրթիռների ոչնչացման համաձայնագրին, թե Չինաստանը կողմերից մեկը լիներ:

«Այն փաստը, որ Պեկինը նման հրթիռներ ունի, իսկ ԱՄՆ-ն` ոչ, վկայում է, որ ցանկացած հակամարտության մեջ ԱՄՆ-ն Պեկինի հետ ցանկացած հակամարտության դեպքում կհայտնվի ռազմավարական առումով թույլ կողմում», - գրում է հեղինակը: Նրա կարծիքով` նման դեպքում ԱՄՆ-ն ստիպված կլինի միջմայրցամաքային բալիստիկ հրթիռներ կիրառել, ինչն անընդունելի սրացման կբերի: Իսկ այս դեպքում, Ռուսաստանի հետ 1987-ի համաձայնագրից հրաժարվելով, ԱՄՆ-ն կամրապնդի իր դիրքերն Ասիայում:

Պայմանագրից հրաժարվելուց անմիջապես հետո Թրամփը, հեղինակի համոզմամբ, կարող է Tomahawk կռուիզ հրթիռներ տեղակայել Խաղաղ օվկիանոսում, ինչպես նաև զարգացնել և տեղակայել պայմանագրով արգելված հրթիռների տեսակները: Բացի այդ, Չինաստանի հետ մրցակցելու նպատակով, հնարավոր կլինի նաև հիպերակտիվ զենքեր պատրաստել, որոնք կգործեն ձայնի արագությունից 5 անգամ ավելի արագ: Սա թե՛ Չինաստանի և թե՛ Հյուսիսային Կորեայի դեմ նոր ռազմավարական խաղաքարտ կլինի:

Ուստի, Թիսերի կարծիքով, համաձայնագրից հրաժարվելով և նմանատիպ զարգացումների համար ճանապարհ հարթելով` Թրամփը ԱՄՆ-ին մի մեծ նոր փաստարկ է տալիս: Հյուսիսային Կորեան նոր հիմք ունի ապամիջուկայնացման համար, իսկ Չինաստանը նոր ռազմավարական դրդապատճառ ունի, որպեսզի ստիպի վերջինին արագ ապառազմականացվել: «Այս ամենը գուցեև չաշխատի: Սակայն բանակցությունների խափանման դեպքում Թրամփի` պայմանագրից հրաժարվելը Վաշինգթոնին հնարավորություն ` տվել Պեկինի և Փհենյանի դեմ ավելի արդյունավետ պայքարելու, ինչպես նաև տարածաշրջանում Ամերիկայի ռազմական գերակայությունը հաստատելու համար», - ասում է Թիսերը: