Ածխաջրերի կրճատումը օգնում է կանանց վերահսկել ախորժակը․ Frontiers in Nutririon

Լիպեդեման գիրացմանը նման հիվանդություն է, որը սակայն տարբերվում է մարմնի ստորին հատվածներում ճարպի կուտակման առանձնահատկություններով: Լիպեդեման առավելապես հանդիպում է կանանց մոտ, հատկապես հորմոնալ փոփոխությունների ժամանակ՝ դեռահասության տարիքում, հղիության ընթացքում և դաշտանադադարի շրջանում: Այն ուղեկցվում է հյուսվածքների բորբոքմամբ, ինչը կարող է ազդել ուղեղում ախորժակի կարգավորման մեխանիզմների վրա: Frontiers in Nutrition ամսագրում հրապարակված նոր հետազոտությունը ցույց է տալիս, որ ածխաջրերի, այլ ոչ թե ճարպերի օգտագործման կրճատումը կարող է ավելի լավ վերահսկել ախորժակը՝ լիպեդեմայով տառապող կանանց մոտ: 

Գիտնականները վերլուծել են կլինիկական հետազոտության տվյալները, որին մասնակցել է լիպեդեմա և գիրություն ունեցող 70 կին: Նրանք բաժանվել են երկու խմբի. ութ շաբաթ շարունակ առաջին խումբը հետևել է ցածր ածխաջրային դիետայի (օրական մոտ 75 գ ածխաջուր), իսկ մյուսը՝ ցածր ճարպային դիետայի (օրական մոտ 180 գ ածխաջուր և 27 գ ճարպ): Երկու խմբերում էլ սննդակարգի կալորիականությունը կազմել է օրական մոտ 1200 կկալ՝ սպիտակուցների միևնույն քանակությամբ:

Արդյունքները ցույց են տվել, որ ցածր ածխաջրային դիետա պահող կանանց մոտ զգալիորեն նվազել է այսպես կոչված «հեդոնիստական քաղցի» նկատմամաբ հակվածությունը՝ հաճույք ստանալով այն ձգտումից, երբ ուտելու ցանկություն է առաջանում սննդի տեսքից կամ հոտից, նույնիսկ երբ օրգանիզմն էներգետիայի կարիք չունի: Այս ազդեցությունը գնահատվել է Power of Food Scale սանդղակի միջոցով և սննդային գրգռիչների նկատմամբ արձագանքի մակարդակի նվազումը հատկապես նկատելի է եղել «սնունդ, որն առկա է, բայց դեռ չի փորձվել» ենթակատեգորիայում:

Բացի այդ, ցածր ածխաջրային խմբի մասնակիցները նշել են էմոցիոնալ շատակերության զգալի նվազում, այսինքն՝ բացասական հույզերին ի պատասխան ուտելու հակվածության թուլացում: Մինչդեռ ցածր ճարպային դիետա պահող կանանց մոտ ուժեղացել է «վերահսկվող սնվելու» գործոնը՝ քաշը պահպանելու համար սննդի ընդունումը գիտակցաբար սահմանափակելու կարողությունը:

Հետազոտության հեղինակները ենթադրում են, որ ցածր ածխաջրային դիետան կարող է ներազդել ուղեղի պարգևատրման համակարգի վրա, մասնավորապես՝ գրելին և ինսուլին հորմոնների միջոցով, որոնք ազդում են սննդից ստացվող հաճույքի հետ կապված դոֆամիներգիկ ուղիների վրա: Սա կարող է բացատրել, թե ինչու է ածխաջրերի սահմանափակումը նվազեցնում արձագանքը սննդային ազդակներին և նպաստում ախորժակի ավելի լավ վերահսկմանը: