Մասնակցել ապօրինի հանրաքվեին, թե՞ ոչ. որն է հոգեպես ավելի ազնիվ

Այսօր ՀՀ հպարտ եւ ոչ այնքան հպարտ քաղաքացիների մոտ մեկ հարց է առաջացել. մասնակցել, թե՞ չմասնակցել ապօրինաբար, օրենքի աղաղակող խախտումներով նշանակված հանրաքվեին, թե՞ չմասնակցել:

Եթե հանրաքվեն նշանակվել է ապօրինաբար, ապա ստացվում է, որ մասնակցել այդ միջոցառմանը նշանակում է մասնակցել ապօրինությանը: Այնպես որ, թվում է, որ ճիշտը ոչ թե գնալն ու ՈՉ ասելն է, այլ չմասնակցելը:

Հանրաքվեն ընտրություններից տարբերվում է մասնակցության շեմով: Սա չպետք է մոռանանք: Անհրաժեշտ թվով մասնակիցներ են պետք, որ այն համարվի կայացած: Որպեսզի մինիմալ շեմը` 650 հազար ձայնն ապահովվի, պետք է մասնակցի 1 միլիոն 300 հազար ընտրող, այլապես հանրաքվեն չեղյալ կհամարվի։ 

Իհարկե, եթե նրանք, ովքեր դեմ են այս խեղկատակությանը չմասնակցեն քվեարկությանը եւ արդյունքներն էլ չկեղծվեն, ապա հաստատ ոչ 1.3մլն ոչ էլ 300 հազար մարդ կմասնակցի այս հանրաքվեին, որից ընտրողների ճնշող մեծամասնությունը ոչինչ չեն հասկանում:

Իհարկե, այստեղ արդեն պետք է հիշենք Տիգրան Մուկուչյանին, որը վերածվել է հեղափոխության սիրելի ԿԸՀ նախագահի: Ի՞նչ կարող է անել Մուկուչյանը՝ այն, ինչ արել է նախկինում: Հայաստանում, որտեղ իրականում հազիվ 1.3 միլիոն ընտրող բնակվի, հաստատ հանրաքվեի ժամանակ բարձր մասնակցություն չի ապահովվի առանց կեղծիքների:

Վարչահրամայական մեթոդները դեռ մի կողմ դնենք: Նույնիսկ վարչահրամայականով այդքան մարդ տեղամաս չի գնա: Ստացվում է, որ նրանք, ովքեր չեն պատրաստվում մասնակցել հանրաքվեին, պետք է անպայման ակտիվ դիտորդական առաքելություն իրականացնեն, վերահսկեն մասնակիցների իրական թիվը:

Մի քանի հիշեցում. վերջին արտահերթ ընտրություններին ըստ պաշտոնական տվյալների մասնակցել է 1 մլն 261 հազար մարդ: Անհեթեթություն կլինի առնվազն, եթե հանկարծ հանրաքվեից հետո հայտարարվի, թե ավելի շատ մարդ է մասնակցել հանրաքվեին, քան արտահերթ ընտրություններին:

Մեկ հիշեցում եւս 2017-ի խորհրդարանական ընտրություններին, ըստ նույն պաշտոնական տվյալների մասնակցել է 1,5 մլն մարդ: Եւ շատ հետաքրքիր պատկեր է ստացվում: Եթե, այնուամենայնիվ, կառավարող վերնախավը հաշվի չնստի օրենքների հետ, հաշվի չնստի միջազգային կազմակերպությունների հետ եւ որոշի գնալ մինչեւ վերջ, որից հետո հրապարակի թվեր, թե հանրաքվեին իբր բավարար թվով մարդ է մասնակցել, ստանալու ենք այնպիսի պատկեր, որը գրանցվում է Հյուսիսային Կորեայում կամ Թուրքմենստանում՝ մասնակիցների 99,99 տոկոսը ԱՅՈ է ասում «մեծ եւ սիրելի առաջնորդի» առաջարկին:

Եթե սրան էլ գումարենք «ժողովրդի» վարչապետի Աժ ամբիոնից արած այս հայտարարություն. «Բոլոր այն մարդիկ, ուժերը, ովքեր կփորձեն իրավական կամ այլ խոչընդոտներ հարուցել ժողովրդի ազատ կամարտահայտման առաջ, նրանք կարժանանան համարժեք հակահարվածի որպես հակաժողովրդական, հակաժողովրդավարական և հակապետական ուժեր», ապա ամբողջությամբ կհասկանանք, թե ինչ երկիր է ցանկանում կերտել Փաշինյանը:

Իհարկե, սա դեռ չի նշանակում, որ ինքը հասնելու է իր նպատակին, բայց այս ընթացքը մեզ եւ մեր երկրին ծանր, շատ ծանր հարվածներ է հասցնելու: Եւ բոլոր նրանք, ովքեր այս կամ այն պատճառով վարչապետի մոտ միավորներ հավաքելու համար պատրաստվում են ավելի շատ քվեարկող տանել հանրաքվեի տեղամասեր, պետք է գիտակցեն, թե ինչ են անում իրականում:

Հ.Գ. Լուսանկարում Հայաստանը հանրաքվեից հետո, եթե ամեն ինչ ընթանա «ժողովրդի» սրտի վարչապետի ցանկությամբ

Աննա Բաղդասարյան

Top-News.am