ՊՎԾ-ին ու ԱԱԾ-ին վարչապետն է վերահսկում, առաջին պատասխանատուն վարչապետն է.

Անկասկած, հիմա Հայաստանում ամեն ինչի համար պատասխանատուն Նիկոլ Փաշինյանն է, որովհետև նա անձամբ է կազմել կառավարությունը, խորհրդարանական մեծամասնությունը և որոշումներն էլ միանձնյա է կայացնում: Tert.am-ի հետ զրույցում նման կարծիք հայտնեց քաղաքագետ Ստեփան Դանիելյանը՝ անդրադառնալով ՊՎԾ պետ Դավիթ Սանասարյանին մեղադրանք առաջադրելուն: «Ես տեղյակ չեմ, թե արդյոք եղել է մրցակցություն ԱԱԾ-ի և ՊՎԾ-ի միջև, բայց մեկ բան ակնհայտ է, այդ երկու կառույցները վարչապետն է վերահսկում: Առաջին պատասխանատուն վարչապետն է, որը չի կարողանում ճիշտ կազմակերպել իր ենթակայության տակ գտնվող մարմինները»,- նշեց քաղաքագետը:

Ըստ նրա՝ կառավարությունում և խորհրդարանում իշխող խումբը թիմերի է բաժանված, որոնք միմյանց դեմ պայքարում են կառավարման լծակների համար և ցանկացած քայլի ընդունակ են: Ստեփան Դանիելյանի կարծիքով՝ հիմնական խնդիրն անօրակարգ իշխանությունն է. «Երբ չկա օրակարգ, ապա ինչ կադրեր էլ ընտրեք, արդյունքը նույն է լինելու»:

- Պարո՛ն Դանիելյան, չխախտելով անմեղության կանխավարկածը, բայց առողջապահության փոխնախարար Արսեն Դավթյանի և ՊՎԾ պետ Դավիթ Սանասարյանի մեղադրանքն արդյոք կասկածելի չի՞ դարձնում նոր Հայաստանի պաշտոնյաների, ՀՀ վարչապետի այն հայտարարությունը, որ նոր Հայաստանում կոռուպցիա չկա: Բացի այդ, նաև դատավոր է կալանավորված նորից կոռուպցիոն գործարքի մեջ ներքաշված լինելու մեղադրանքով:

- Նման հայտարարություններին լուրջ վերաբերվել չի կարելի, ինչպես նաև վարչապետի կողմից հնչեցված բազմաթիվ այլ հայտարարություններին։ Պետք է ենթադրել, որ նա նկատի ուներ, որ ինքը և իր թիմի անդամները ներգրավված չեն կոռուպցիոն գործընթացներին։ Իր մասին այս պահին ոչինչ չեմ կարող ասել, երբ իշխանությունը փոխվի, այն ժամանակ այդ հարցի պատասխանը կկարողանանք ստանալ, իսկ ինչ վերաբերում է իր թիմին, ապա կասկածյալ արդեն կա։ Իսկ թե որքանով է այդ կասկածը հիմնավոր, կիմանանք դատական պրոցեսի ժամանակ։

– Ինչո՞վ է տարբերվում մեկ այլ կառույցի և ՊՎԾ պետի կոռուպցիայում ներքաշված լինելու հնարավորությունը:

- Չեմ կարծում, որ որևէ իրեն հարգող ու սթափ բանականություն ունեցող մարդ Ձեր հարցին պատասխանի։ Ես դատավոր չեմ, որ այդ հարցին պատասխանեմ։

- ԱԱԾ-ի կողմից ՊՎԾ պետին մեղադրանք առաջադրելու հանգամանքը կարո՞ղ է ճեղքվածք առաջացնել իշխանության ներսում և ձնագնդի էֆեկտով փոխադարձ մեղադրանքների համար նախադրյալներ ստեղծել:

- Շատ հետաքրքիր գործընթաց է գնում։ Քննություն է գնում, և, բնականաբար, անհեթեթություն է այս փուլում պնդել, որ Սանասարյանը մեղավոր է կամ անմեղ է։ Սակայն մենք տեսնում ենք, որ տարբեր կողմերից նման տեսակետներ են հնչում, ու շատ հետաքրքիր են հիմնավորումները։ Մի մասը պնդում է, որ դա հարված է հեղափոխությանը, և Սանասարյանը, լինելով հեղափոխական, ըստ սահմանման չի կարող լինել կոռուպցիոներ, կամ դա ԱԱԾ-ի ու ռուսական «ԿԳԲ»-ի կողմից հյուսված դավ է, կամ անգամ Ռուսաստանը վարչապետի ձեռքերով ձերբազատվում է արևմտյան կողմնորոշում ունեցող գործիչներից և այլն։

Մյուս կողմից՝ տրամագծորեն հակառակ կարծիքներ են հնչում։ Սակայն քչերն են փորձում կարծիք չհայտնել՝ հաշվի առնելով, որ մանրամասներին տեղյակ չեն, և պետք է սպասել, թե ինչ ընթացք կունենա այդ գործը։ Այդ ամենը ցույց է տալիս, թե ինչպիսի դեստրուկտիվ մթնոլորտում ենք ապրում։ Ցանկացած դեպք դավադրությունների տեսություններով է մեկնաբանվում։

- Հնարավոր համարո՞ւմ եք այն սցենարը, որ ԱԱԾ-ն ոչ այնքան հիմնավորված մեղադրանք առաջադրի Դավիթ Սանասարյանին, չէ՞ որ սա նույն թիմի իշխանության մեկ այլ անդամի նկատմամբ կատարվող իրավական գործողություն է:

- Ցանկացած սցենար էլ տեսականորեն հնարավոր է, սակայն ես ավելի պարզ սցենարների կողմնակիցն եմ: Եղել է ինչ-որ դեպք, որը պետք է դատարանում քննվի ու ճշմարտությունը բացահայտվի, մնացածն անիմաստ ենթադրությունների դաշտում է։ Այլ բան է, որ կառավարությունում և խորհրդարանում իշխող խումբը թիմերի է բաժանված, որոնք միմյանց դեմ պայքարում են կառավարման լծակների համար և ցանկացած քայլի ընդունակ են։

Կարծեմ, հենց վարչապետն էր իր թիմակիցներին հորդորել, որ մամուլում միմյանց դեմ «գործ» չտան։ Դա իշխող թիմում առկա անառողջ մթնոլորտի ապացույցն է։ Դա հատկապես ավելի ցայտուն է դառնում, երբ բացակայում է ազդեցիկ ընդդիմությունը, որի պատճառով նրանք կկարողանային մոբիլիզացվել։ Առհասարակ արագացված ԱԺ ընտրությունների անցկացումը ամենամեծ սխալն էր, ու այդ 80 % ձայները իրենց բացասական դերը դեռ երկար ժամանակ են կատարելու։

- Հեղափոխությունից հետո շատ էին մտահոգությունները իշխանության կադրային քաղաքականության վերաբերյալ, մասնավորապես, որ հապճեպ նշանակումներ էին արվում, ոչ կոմպետենտ կադրեր են նշանակվում: Կարո՞ղ ենք ասել, որ փաստացի, իզուր չէին այդ մտահոգությունները:

- Բնականաբար, այդ մտահոգություններն իզուր չէին, բայց ես այն կարծիքին եմ, որ դա չէ հիմնական խնդիրը։ Հիմնական խնդիրն անօրակարգ իշխանությունն է, նաև «հեղափոխությունն» էր անօրակարգ։ Այս կամ այն մարդուն կամ ուժին մերժելով՝ իրական հեղափոխություն չի լինում, հեղափոխությունը պետք է օրակարգ ունենա, որը հենվի նոր արժեքային համակարգի վրա։ Դա չենք տեսնում։ Երբ չկա օրակարգ, ապա ինչ կադրեր էլ ընտրեք, արդյունքը նույն է լինելու։

- Նաև շրջանառվում են սցենարներ, որ Դավիթ Սանասարյանի սկզբունքայնությունն է խանգարում ԱԱԾ-ին, և այսկերպ արգելվել է Սանասարյանի մուտքն ԱԱԾ: Որքանո՞վ եք իրատեսական համարում սա:

- Ես նման ինֆորմացիայի չեմ տիրապետում, ինչպես նաև տեղյակ չեմ, թե արդյոք եղել է մրցակցություն այդ երկու կառույցների միջև, բայց մեկ բան ակնհայտ է, այդ երկու կառույցները վարչապետն է վերահսկում, ու եթե նման բան կա, ապա առաջին պատասխանատուն վարչապետն է, որը չի կարողանում ճիշտ կազմակերպել իր ենթակայության տակ գտնվող մարմինները։

- Ի վերջո, անկախ կողմերի ճշմարտացիությունից՝ հիմնական թիրախում Նիկոլ Փաշինյանը չի՞ լինելու:

- Անկասկած, հիմա Հայաստանում ամեն ինչի համար պատասխանատուն նա է։ Ըստ էության չկա իշխող կուսակցություն, չկա խորհրդարանական մեծամասնություն, չկա կառավարություն։ Կառավարությունը նա անձամբ է կազմել ըստ իր ճաշակի ու պատկերացումների, խորհրդարանական մեծամասնության ցուցակը նույնպես ինքն է կազմել և որոշումներն էլ միանձնյա է կայացնում, ու արդյունքում ամեն ինչի համար ինքն է միանձնյա պատասխանատու։