Ինքն իրեն աներեսաբար «պետության մարդը» որակող խեղճուկրակ. պոլսահայ մտավորականը քննադատել է Արամ Աթեշյանին
Պոլսահայ մտավորական, ուսուցիչ և սյունակագիր Սևան Դեյրմենջյանը կոշտ քննադատության է ենթարկել Պոլսո Հայոց պատրիարքի փոխանորդի պաշտոնում մնալ շարունակող Արամ Աթեշյանին՝ նրան անվանելով «ինքն իրեն աներեսաբար «պետության մարդը» որակող խեղճուկրակ»:
Դեյրմենջյանը շեշտել է, որ Աթեշյանի՝ թուրքական պետությունից սպասումներն այնքան մեծ են, որ վերջինս անգամ արհամարհել է Ամենայն Հայոց կաթողիկոսի որոշումները:
Հիշեցնենք, որ փետրվարին Էջմիածնում կայացված որոշման համաձայն՝ մարտի 15-ին Ստամբուլում տեղի ունեցավ Պոլսո Հայոց պատրիարքի տեղապահի ընտրություն: Ընտրությունից հետո, որում համոզիչ հաղթանակ էր տարել Արամ Աթեշյանի հակառակորդ Գարեգին արքեպիսկոպոս Բեկչյանը, Ստամբուլի նահանգապետարանն անակնկալ կերպով միջամտել էր ընտրություններին: Ստամբուլի նահանգապետի տեղակալը նախքան պատրիարքարանում ընտրությունների սկսվելը գրություն է ուղարկել, որն իրավաբանորեն անհնար է համարում պատրիարքական ընտրությունների գործընթացի մեկնարկը: Այս գրությունը Պոլսո Հայոց պատրիարքի տեղապահի ընտրություններից անմիջապես հետո պատրիարքարանի հոգևորականներին է ներկայացրել տեղապահի ընտրություններում պարտված փոխանորդ Արամ արքեպիսկոպոս Աթեշյանը և հայտարարել, որ չի հեռանա տեղապահի պաշտոնից:
Սևան Դեյրմենջյանի՝ «Ակօսի» էջերում հրապարաված հոդվածը ներկայացնում ենք ստորև՝ որոշակի կրճատումներով.
«Երբ փոքր էի՝ համայնքում ոմանց ետևից մարդիկ փսփսում էին, թե «պետության մարդն է»՝ իրենց ցուցամատն ուղղելով ենթակային կամ աչք-հոնքով ցույց տալով նրան։ Ես հասկանում էի, որ «պետության մարդն» այն հատկանիշն է, որը չի կարելի բարձրաձայնել կամ մարդու երեսին ասել: Ի՞նչ էր անում պետության մարդը: Թերևս հայերենից թուրքերեն թարգմանություն… Սրա-նրա ասածը փոխանցում էր «պետությանը»: Եթե համարձակություն ունենաս նրան դիմելու՝ ի՞նչ իմանաս, գուցե ինչ-որ գործ էլ քեզ համար դասավորի իր կապերի շնորհիվ:
Նորին ապօրինություն չարքեպիսկոպոս Աթեշյանը սկսեց շատ հաճախ, առիթ-անառիթ կրկնել իր՝ պետության կողմից նշանակված պատրիարքի փոխանորդ լինելու փաստը, և նույնիսկ գործը հասավ նրան, որ վերջինս հայտարարեց, թե «Պոլսո Հայոց պատրիարքարանը Թուրքիայի մի մասնիկն է և իմ կողմից վստահված է մեր պետությանը»…
Դարձյալ Աթեշյանն էր, որ կխոսեր մեր կողմից Թուրքիա պետության սպասումները բավարարելու մասին, սակայն չէր մանրամասնում, թե ինչ սպասումների մասին է խոսքը:
Իսկ ի՞նչ է սպասում Արամ Աթեշյանը պետությունից: Ի՞նչ նյութական խոստումներ են տվել նրան:
Պատրիարքի փոխանորդն, ով իր վարքը հասցրել է այն աստիճանի, որ դրժում է կաթողիկոսին ու այլոց տված խոստումները, նյութական ի՞նչ ակնկալիքներ ունի պետությունից:
Բնավ չեմ զարմանա, եթե նորին ապօրինություն չարքեպիսկոպոս Աթեշյանը, որն այլևս ոչ մի պաշտոն չունի պատրիարքարանում, «պետության սպասումների» պատրվակով վերստին եկեղեցական ժողով հրավիրի և տարբեր սպառնալիքներով ստիպի, որ իրեն ընտրեն պատրիարքի տեղապահ:
Եվ չեմ զարմանա, դուք էլ չզարմանաք, եթե այդքանից հետո հայտարարի, որ այդ ամենից հետո ասեն, թե խաղաղությունն ու համերաշխությունը վերականգնվել է: Նույնը պետությունն է անում: Ըստ պետության՝ Թուրքիայի քրդաբնակ շրջաններում էլ հիմա խաղաղություն է վերականգնվում, որտեղ մեծամասնության քվեն ստացած քաղաքապետերի փոխարեն քաղաքապետարաններում նստած են պետության կողմից նշանակված վերահսկիչները:
Բանակի ու զենքի այլևս ի՞նչ կարիք կա…Արամ Աթեշյանը, ինքն իրեն հպարտորեն ու բացահայտ ձևով, առանց ամաչելու աներեսաբար «պետության մարդը» որակող այդ խեղճուկրակը, միայնակ չէ…
Ահա պետությունն ու իր մարդը…
Այսպիսի պետության՝ այսպիսի մարդը»: