Ավազակային հարձակումներ, դանակահարություններ

«Դուխով», «դուխով» կոչերը թեւեր առան եւ տարածվեցին երկրով մեկ եւ ամեն ոք այդ կոչն ընկալեց յուրովի: Հիմա «դուխով» ավազակային հարձակումները եւ դանակահարությունները, ցավոք, սովորական են դառնում:

Տղերքը բանաստեղծի բառերով ասած, եթե մի զարկ էլ տան, ապա իրավիճակը կարող է այլեւս դուրս գալ վերահսկողությունից: Իրենց անպատիժ զգացողները գնալով շատանում են: 

Մի քանի օր առաջ դանակահարվեց 29-ամյա երիտասարդ, երեկ դանակահարվեցին, ընդ որում երեւանյան դպրոցներից մեկի բակում 27 եւ 20-ամյա երիտասարդներ:

Արմավիրում էլ ավազակային հարձակում էր, ընդ որում, կրակոցներով: Կարճ ասած, իրավիճակը գնալով մոտենում է նախավանոյան իրավիճակին, երբ ով որտեղ ցանկանար կրակում էր, դանակահարում կամ թալանում:

Ընդ որում ամենաթողություն է գրեթե բոլոր ոլորտներում: Վարորդները կամ վարորդների մի մասը ավտոմեքենան վարում է այնպես, ինչպես ցանկանում է, թքած ունենալով մյուսների վրա: «Գողական-գողական» խաղացող երիտասարդներն էլ մրցում են ով ավելի շատ կդանակահարի «մարզաձեւում»:

Եւ դանակահարությունների, կրակոցների շարքում բնակարանային գողություններն ու ավտոմեքենաների թալանը մանկական խաղ են թվում:

Իրավիճակը գնալով լրջանում է, իսկ հանրությունը դեռ թմբիրի մեջ է: Հանրությունը մտածում է, թե հալվա-հալվա ասելով բերանը քաղցրանալու է կամ գլխից հանելու է աղքատությունը կամ էլ հանցագործներն ուղղվելու են, իսկ տնտեսուիթյունն էլ ինքն իրեն հեղափոխություն է անելու:

Վարդան Մխիթարյան

Top-News.am