Որքան շուտ ստորագրվի «Խաղաղության պայմանագիրը», այնքան լավ կլինի երկու երկրների և տարածաշրջանի համար. Մաջիդ Ռավանչի

«Հավատացած ենք, որ հարկավոր է կենտրոնանալ այն հնարավորությունների վրա, որոնք կբացվեն ոչ միայն Հայաստանի և Ադրբեջանի, այլև ամբողջ տարածաշրջանի համար։ Իսկ Իրանը, որպես երկու երկրների բարեկամ, պատրաստ է բարեկամության ձեռք մեկնել Հայաստանին և Ադրբեջանին, չենք վարանի անել հնարավորը՝ Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հարաբերությունների բարելավմանը նպաստելու համար։ Հարկավոր է կենտրոնանալ ապագայի վրա։ Նախկինում երկու երկների միջև խնդիրներ են եղել, սակայն ռազմական ճանապարհով կարգավորում լինել չի կարող, դա միշտ ժամանակավոր լուծում է։ Անցյալը անցյալում է։ Հիմա ժամանակն է, որ երկու ժողովուրդներն էլ տեսնեն, թե ինչ հնարավորություններ կան հարաբերությունները կարգավորելու համար։ Մասնավորապես՝ տնտեսական դաշտում մեծ ներուժ կա, Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև «Խաղաղության պայմանագրի» կնքման դեպքում դրանից կօգտվի ամբողջ տարածաշրջանը»,–ասաց նա։

Անդրադառնալով Հայաստանի ներկայացրած «Խաղաղության խաչմերում» նախագծին, և դրա հնարավոր ազդեցությանը տարածաշրջանում, Մաջիդ Թախտ Ռավանչին ասաց.

«Կարծում եմ, որ հարևան երկրների միջև կապը փաստ է, և դա պետք է հարգել։ Հարևան երկրների միջև տրանսպորտային միջանցքները, այդ երկրներին կապող երթուղիները կարևոր են առևտրային հարաբերությունների զարգացման տեսանկյունից։ Մենք աջակցում ենք հարևան երկրների միջև կապերի դիվերսիֆիկացմանը, դա լավագույն միջոցն է, որի շնորհիվ ժողովուրդները կարող են օգուտներ քաղել իրենց երկրների հարաբերություններից։ Իրանը և Հայաստանը որպես հարևաններ կարող են օգտագործել տարբեր հնարավորություններ։ Օրինակ, Հայաստանը կարող է հասնել Իրանի մյուս հարևաններին՝ օգտվելով Իրանի ճանապարհներից ու երկաթուղային համակարգից։ Եվ հակառակը, Իրանը Հայաստանի միջոցով կարող է միանալ Հայաստանի հարևան երկրներին, ուստի հաղորդակցությունները կարևոր են հարևան երկրների միջև առևտուրը դիվերսիֆիկացնելու համար։

Հարցին, թե ինչպես է Թեհրանը գնահատում այն, որ Հայաստանը զարգացնում է նաև համագործակցությունը ԵՄ–ի հետ, Իրանի փոխարտգործնախարարը պատասխանեց.

«Ցանկանում եմ ընդգծել, որ հարաբերությունների զարգացումը յուրաքանչյուր ինքնիշխան երկրի ներքին գործն է։ Դա վերաբերում է նաև ԵՄ–ի հետ Հայաստանի հարաբերություններին։ Մենք չենք խառնվում մեր հարևանների ներքին որոշումներին։ Հայաստան–ԵՄ հարաբերությունների զարգացումը դրական ենք գնահատում։ Այդ համատեքստում կարող են առաջ գալ Հայաստան–Իրան–ԵՄ եռակողմ գործակցության հնարավորություններ, ինչը մենք կողջունենք։ Կարող ենք տարածաշրջանը միասին  զարգացնել, կարելի է մտածել այդ մասին»։

Խոսելով այն մասին, որ վերջին շրջանում քննարկվում է Ադրբեջանի՝ Աբրահամյան համաձայնագրերին հնարավոր միանալը, և որ Ադրբեջանը շարունակում է Իսրայելի նավթի հիմնական մատակարարներից մեկը լինել, նա ասաց.

«Աբրահամյան համաձայնագրերի մասով մեր դիրքորոշումը հստակ է, չենք կարծում, որ դա կարող է նպաստել Մերձավոր արևելքում խաղաղությանն ու անվտանգությանը։ Պաղեստինը չպետք է օկուպացվի, և սա ամենակարևորն է, որ պետք է մեր տարածաշրջանին։ Իսրայելը կարող է օգտագործել բոլոր հնարավորությունները ուշադրությունը շեղելու տարածաշրջանի իրականն խնդիրներից։ Քանի դեռ Պաղեստինն օկուպացված է, դիմադրությունը կշարունակվի, քանի որ մարդիկ չեն կարող ընդունել իրենց նկատմամբ գերիշխանությունը և օկուպացիան։ Իսրայելցիները կարող են մտածել, թե տարբեր մեթոդներով կարող են շեղել միջազգային հանրության և Մերձավոր արևելքի ուշադրությունը՝ հեռանալու Պաղեստինյան պետության ստեղծման անհրաժեշտությունից։