Չորս տարեկան դեռ չկա, բայց այնքան հասուն է․ նկուղում էինք, մեկ էլ ասաց՝ մա՛մ, մի՛ վախեցիր, «պուլյան» չի կպնելու քեզ․ բռնի տեղահանված

Գևորգի և Թագուհու առաջնեկը՝ Կամոն, դեկտեմբերին 4 տարեկան կդառնա։ Փոքրիկն արդեն երկու պատերազմ է տեսել։Բակում անհոգ խաղալու փոխարեն՝ այնքան է նկուղներում մնացել, որ ամեն ինչ առանց բացատրելու էլ հասկանում է։ Մայրն ասում է՝ որ խանութը մտնում՝ զենք է փնտրում ու համոզում, որ առնենք։

«Սեպտեմբերի 19-ին, որ սկսեցին կրակել, փոքրս քնած էր, ծածկոցի մեջ փաթաթել ու իր հետ իջեցրել ենք նկուղ։ Մինչև երեկոյան վեցն էնտեղից դուրս չենք եկել։ Որ խփում էին, կուչ էինք գալիս, ասաց՝ մա՛մ, մի՛ վախեցիր, «պուլյան» քեզ չի կպնելու․․․»,-«Փաստինֆո»-ին պատմում է փոքրիկի մայրը։

Կամոն 9 ամսական էր, երբ Քարին Տակի իրենց տնից գիշերով հարազատների հետ տեղահանվել է։ նույն ժամանակ մորական տատն ու մորաքույրն էլ Շուշիից են հարկադրված դուրս եկել․․․

Թագուհին ծնունդով Շուշիից է, Քարին Տակ հարս էր գնացել։ Երբ 2020թ․-ի սեպտեմբերի 29-ին դուրս են եկել գյուղից, Կամոյին է ծածկոցի մեջ փաթաթել, որ փրկի։ Երեք տարի անց էլ փոքրին էնույն կերպ նկուղ իջեցրել, հետո՝ հակադրաբար հեռացել հայրենի Արցախից՝ անգին այն մի բուռ հողից, որի հետ նաև հոր՝ Արմենակ Մադաթյանի արյունն է խառնված․․․

«44-օրյա որ սկսվեց, հայրս կամավոր գնաց։ Ինքն երկար տարիներ ծառայել է ոստիկանությունում, ԱԱԾ-ում, բայց 2020թ․ արդեն թոշակի էր անցել։ Ով զանգում՝ ասում էր քո տարիքն անցել է, էլ ջահել չես, ինչո՞ւ չես տուն գնում, ասում էր՝ ես որ գնամ, էն մեկը գնա, բա ո՞վ է մեր հողը պահելու․․․ Էդպես էլ մինչև վերջին շունչը կռվեց։ Շուշիի տակ՝ «Էլեկտրացանց» կոչվող տեղամասում զոհվեց՝ ադրբեջանցիների առաջխաղացումը կասեցնելիս»,-հիշում է աղջիկը։

Արմենակ Մադաթյանը հայտնի գեներալ Մադաթովի տոհմից էր, ծնունդով՝ Ասկերանի Ավետարանոց գյուղից։ Արցախյան գոյամարտի ընթացքում մասնակցել է բազմաթիվ բնակավայրերի ազատագրմանը․ 44-օրյային ցուցաբերած խիզախոթւյան համար պարգևատրվել «Արիության համար» մեդալով, «Մարտական Խաչ» երկրորդ աստիճանի շքանշանով։

«Նոյեմբերի 4-ի վաղ առավոտյան շուշեցի հարևանս զանգեց, թե՝ լուր ունե՞ք ձյաձ Արմոյից, ասացի՝ երեկոյան խոսել է, լավ էր․ հո՞ բան չի եղել։ Հետո նորից զանգեց, թե չի՞ զանգել դեռ․․․ Սկսեցի անհանգստանալ, ասացի՝ կարող է ինչ-որ բան գիտես, չես ասում, ասաց՝ չէ, ուղղակի լսել եմ, որ վիրավորվել է։ Ես ու քույրս սկսեցինք տարբեր տեղեր զանգել՝ հիվանդանոց, դիահերձարան․․․ Մայրս Շուշիի քաղաքապետի զանգեց, քանի որ իր եղբայրը հորս հետ էր։ Ինքը հենց ուղիղ ասաց, որ արդեն չկան իրենք․․․»,-պատմում է Թագուհին։

Հոր շիրիմը Եռաբլուրում է․ Շուշին ու Քարին տակը կորցնելուց հետո Թագուհին ընտանիքով Սյունիքի Տանձավեր գյուղում էր հաստատվել։ Արցախի ապօրինի շրջափակումից մեկ օր առաջ մորն ու հարազատներին այցի էր գնացել Ստեփանակերտ։ Արցախ հասնելուց մի քանի ժամ անց ադրբեջանցիները փակում են Լաչինի միջանցքը․ ու այդպես էլ հետ դառնալ չի կարողանում։ Երկրորդ բալիկը շրջափակման պայմաններում է ծնվում։

Արցախից Թագուհու ընտանիքը դուրս է գալիս սեպտեմբերի 25-ին՝ մոր, եղբոր, քրոջ հետ։ Արցախի կորուստը՝ հոր կորստի հետ, ծանր է տանում, շա՜տ ծանր։ Միակ մխիթարանքը թերևս այն է, որ հոր շիրիմին գոնե այցելել կարող են։
«Կամոն չնայած չորս տարեկան է, բայց այնքա՜ն բան է հասկանում։ Իրենից ոչինչ չենք թաքցնում, դաստիարակում ենք հայրենասիրական ոգով։ Ասում է՝ ինձ համար հրացան առեք, որ եթե թուրք հանդիպեմ, սպանեմ․ իրենք իմ պապիկին սպանել են․․․»,-ասում է Թագուհին ու ավելացնում՝ երեխա տեսել է, թե ինչպես են մեր զինվորները զենքը ձեռքներին հսկում, որ թուրքը քաղաք չմտնի․․․