Հիմա էլ զուգահեռ են փչում

Euronews-ը, փաստորեն, այնքան պարապ է մնացել, որ զուգահեռ հարցազրույց է վերցրել ՀՀ վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանից և Ադրբեջանի նախագահ Իլհամ Ալիևից՝ 44-օրյա պատերազմի երկու հանցագործներից: Այս զույգը վաղուց պետք է կանգնած լիներ միջազգային դատարանի առջև, մինչդեռ մենք ականատեսն ենք նրանց դիտավորյալ ռեաբիլիտացիայի: Իսկական գժանոց:

Եվ որքան դատարկախոս են երկուսն էլ: Նույն լրատվամիջոցին հարցազրույց են տալիս, թվում է, ամենակարևորի մասին, բայց ոչ մի նոր բան չեն ավելացնում արդեն հարյուր անգամ ասվածին: Ալիևը փչում է, հետևից՝ Նիկոլը, Նիկոլն է փչում՝ Ալիևն է հետևից փչում: Միակ նոր բանը, որ իմացանք Նիկոլից, դա այն էր, որ Բրյուսելում սրանք ինչ-որ հաստափոր փաթեթ են կազմել՝ չկատարված պարտավորությունների ու խոստումների, և փաթեթի անունն էլ դրել են աուդիտ: Թե ում է պետք այդ փաթեթը, չենք կարող ասել, բայց մի բան հստակ է, որ մինչ Նիկոլն ու Ալիևը տարբեր բանակցային հարթակներում գյալաջիով են զբաղված, մինչ նրանց բանակցությունների արդյունքում բացառապես չիրականացված խոստումների ու պարտավորությունների փաթեթներ են ձևավորվում, Արցախում 120 հազար հայ տառապում է քաղցից ու հիվանդություններից, առաջին անհրաժեշտության ապրանքների բացակայությունից, գազի և էլեկտրաէներգիայի անջատումից: Էականն այն չէ, որ այդ 120 հազար մարդիկ հայեր են, դեմ են Ադրբեջանի կազմում լինելուն և Ադրբեջանի օրենքներով ապրելուն: Առաջնային խնդիրն այս պահին հումանիտար աղետն է, որի դեմը առնել է պետք: Ալիևն փչում է՝ ոչ մի շրջափակում էլ չկա, հետևից Նիկոլն է փչում՝ բեռը տարել-հասցրել եմ, բայց ներս չեն թողնում, «Կարմիր խաչն» անզոր է: Փչելու հերթը կրկին հասնում է Ալիևին՝ թե բա «Կարմի խաչի» բեռնատարներում մաքսանենգ ապրանք ենք բռնել, իսկ վարորդներն էլ տարբերանշաններով հագուստներ են կրել: Սրան էլ հետևում է Նիկոլի հերթական փչոցը և այսպես շարունակ:

Ալիևն ասել է նաև, որ մինչև տարեվերջ հնարավոր է խաղաղության պայմանագիրը կնքվի, քանի որ իրենք տարածքային պահանջներ չունեն Հայաստանից և ուզում են, որ Հայաստանն էլ իրենցից տարածքային պահանջներ չունենա և բացի Նախիջևանի հետ կապող միջանցքը: Իսկ ինչ վերաբերում է «Լեռնային Ղարաբաղի» հայ «փոքրամասնությանը», ապա նրանք կարող են կամ որպես մեր քաղաքացիներ մնալ այնտեղ կամ հեռանալ: Այստեղ Նիկոլի մատը մնում է համապատասխան տեղում: Մի բան պիտի ասի՞, թե՞ ոչ, պիտի հիշի՞ իր հայտարարությունները Արցախը Ադրբեջանի մաս հռչակելու վերաբերյալ, թե՞ ոչ: Եվ շուռ է տալիս թեման, խուսափում, ընկնում պեչենու բաղերը՝ իբր ինքն ու Ալիևը երկու տարբեր ժողովուրդների կողմից ընտրված ղեկավարներ են, ու իրենց հանդիպումներում, իբր, այդ ժողովուրդներն են խոսում միմյանց հետ: Բա չասե՞մ, տո այ Նիկոլ, դու իմ ընտրած ղեկավարը չես և իմ անունից իրավունք չունես որոշելու, թե ես ինչ խոսեմ ադրբեջանցիների հետ, որոնց ընտրած ղեկավարն, ահա, 8 ամիս է եղեռն է իրագործում Արցախում: Ադրբեջանի պետական հեռուստատեսությունները մեկ րոպե անգամ չեն դադարում Հայաստանն «Արևմտյան Ադրբեջան» անվանելուց, իսկ դու եկել մեր ու ադրբեջանցիների միջև ինչ-որ խաղաղությունից ես բարբաջում: Դու արդեն քանիցս խոսել ես տարեվերջին սպասվող խաղաղության պայմանագրի մասին: Փչե՞լ ես, թե՞ ինչպես Ալիևն է ասում, նման բան իսկապես հնարավոր է: Ընդամենը մեկ հարց ունեմ այս կապակցությամբ՝ ի՞նչ է գրված այդ պայմանագրում Արցախի մասին: Թե տղա ես, Փաշինյան, խոստովանիր, որ պատրաստ ես Արցախն գրավոր ճանաչել Ադրբեջանի կազմում: Տեսնում եմ՝ կմկմում ես, էլ տեղ չունես փչելու: Տարեվերջն էլ, ինչպես ասում են սարերի հետևում չէ: Կամ ստիպված ես լինելու Ալիևի պահանջներով խաղաղության պայմանագիր ստորագրել, կամ հեռանալ ընդմիշտ:

Հ.Գ. Նկատեցի՞ր, Նիկոլ, որ այստեղ ոչ մի բառ չգրեցի 44-օրյա պատերազմում մեր կրած խայտառակ պարտության մեղավորների մասին: Դա միանգամայն առանձին թեմա է, Նիկոլ, որ վերաբերում է 2021թ, արտահերթ ընտրություններին նախորդած քո ղեկավարման ժամանակահատվածին: Այս թեմայով, անկախ այն բանից, թե ինչ մանիպուլյացիաներ կանեք խաղաղության պայմանագրի շուրջ, դու և Ալիևը խոսելու եք ոչ թե Euronews-ի բառադի ունկնդիրների, այլ Հայաստանի և Արցախի դատարանի առջև: