Իր բոլոր բացասական կողմերով հանդերձ՝ շրջափակումը նաև դրական հետևանքներ է ունենալու․ արցախաբնակ

65 օր է՝ Րիթան ու Շիրազն Արցախ՝ տուն վերադառնալ չեն կարողանում։ Շրջափակումից մի քանի օր առաջ անձնական գործերով երիտասարդ ամուսինները Երևան էին եկել։ Նրանց մտքով անգամ չէր անցնում, որ տունդարձի ճանապարհը կարող է փակվել։

«Ես, ամուսինս ու բալիկս հիմա Աբովյանում ենք՝ հայրական տանս, բայց շատ ծանոթներ ունենք, որոնք անելանելի դրության մեջ էին հայտնվել, քանի որ մնալու տեղ չունեին ու ստիպված հյուրանոցներում էին մնում։ Շատ վատ վիճակում են հատկապես այն մարդիկ, որոնք աշխատում են ու, եկել, մնացել են շրջափակման այս կողմում»,-«Փաստինֆո»-ի հետ զրույցում ասում է Րիթան։

Որ ճանապարհը վաղ թե ուշ կբացվի, իսկ իրենք էլ կվերադառնան տուն, մեր զրուցակիցը չի կասկածում․ մտահոգություններն Արցախի ապագայի հետ են կապված։

«Հավատացեք, որ այնտեղ ոչ մեկը սնունդը, նյութականն առաջնային չի համարում։ Մարդիկ սննդի պակասից չեն բողոքում։ Որ զանգում եմ Արցախում գտնվող մեր բարեկամներին, ընկերներին, ոչ մեկը չի խոսում ուտելիքից, այս կամ այն ապրանքի բացակայությունից, բոլորը միայն մի մտագոհություն են նշում, թե ինչ է լինելու Արցախի ապագան։ Ամեն օր գլուխները բարձին դնելիս՝ մարդիկ մտածում են՝ իսկ ի՞նչ է լինելու Արցախի հետ․ դա է միակ մտահոգությունը»,-ասում է Րիթան։

«Դասավանդի՛ր, Հայաստան» ծրագրով Արցախ տեղափոխված ու այնտեղ ընտանիք կազմած մեր զրուցակիցը շեշտում է՝ իր երազանքը՝ ապրել Արցախում, անփոփոխ է մնում, ավելին՝ երազում է, որ որդին՝ Վալերին ևս ապրի ու արարի այնտեղ։

«Արցախը կարող ենք պահել այնտեղ ապրելով, աշխատելով։ Պետք է խոստովանենք, որ վերջին շրջանում մի տեսակ ծուլացել էինք, իսկ այս շրջափակումը սթափեցնող ազդեցություն է ունեցել։ Վստահ եմ, որ այն, չնայած իր բոլոր բացասական կողմերին, նաև դրական հետևանքներ է ունենալու։ Շատ էի նեղվել, թե ինչու Արցախում պետք է բանջարեղենի խնդիր լինի։ Մենք հիմա Ստեփանակերտում ենք ապրում, բայց կիսուրս անգամ քաղաքում հողամաս է գտել, որպեսզի մշակի, որ մյուս անգամ թշնամին չկարողանա մեզ նեղել։ Իրոք, շրջափակումը լուրջ դրդապատճառ է դառնալու, որ Արցախում գյուղատնտեսությունը մեծ տեմպերով զարգանա, տարբեր արտադրություններ հիմնվեն»,-վստահեցնում է Րիթան։

Շրջափակման հետևանքով ամենախոցելի վիճակում, մեր զրուցակցի խոսքով, Արցախում ապրող երեխաներն են հայտնվել․ բացի այն, որ անհրաժեշտ վիտամինային սնունդը չկա, նաև դեղորայքի ու առողջապահական ծառայությունների հասանելիության խնդիր կա։ Այդուհանդերձ, Րիթան շեշտում է՝ մանկահասակ երեխաներ ունեցող ընտանիքները դրանից էլ այդքան չեն նեղվում։ Բոլորը մեկ մարդու պես պատրաստ են այդ զրկանքները տանել՝ միան թե վստահ լինեն, որ Արցախի վաղվա օրը լավ է լինելու։