Ռոնալդուն պետք է ներողություն խնդրի, բայց իրականում պետք է ամաչի

Պորտուգալական A Bola-ն հոդված է հրապարակել երկրի ֆուտբոլային աստղ Կրիշտիանու Ռոնալդուի արարքի վերաբերյալ։ «Նա կորցրեց իրեն, ինչը կարող էր պատահել։ Սակայն, երբ արդեն 40 տարեկան ես, և հենց դու ես ստեղծել այն մթնոլորտը, որի մեջ հայտնվել ես, տարօրինակ է, որ դա տեղի ունեցավ… Իսկ ամենավատը նրա «թատերական ներկայացումն» էր՝ արմունկի հարվածից մինչև խաղադաշտից հեռանալը։ Պորտուգալիային անհրաժեշտ էր հաղթել Իռլանդիայում՝ Մունդիալի ուղեգիրը ժամանակից շուտ ապահովելու համար, սակայն թիմը պարտվեց: Նման բան էլ է պատահում:

Իրականում, Պորտուգալիան երբեք չի հաղթել Դուբլինում պաշտոնական խաղերում: Եվ նման պարտություն դեռ չէր եղել Ռոբերտո Մարտինեսի օրոք՝ ընտրական փուլերում: Մարզիչն ուներ 10 հաղթանակ 10 խաղում դեպի Եվրո-2024 ճանապարհին, 4 հաղթանակ և 2 ոչ-ոքի Ազգերի լիգայում 2024-ի երկրորդ կեսին, 3 հաղթանակ և 1 ոչ-ոքի՝ Աշխարհի 2026-ի ընտրականում… մինչև երեկվա հանդիպումը: Բայց ոչ ոք չէր սպասում, որ իսպանացի մարզիչը միշտ կհաղթի։ Ի վերջո, սա 35 խաղում նրա հինգերորդ պարտությունն էր՝ մեկ պարտություն յուրաքանչյուր յոթ խաղում, պարզապես մինչ այժմ դա չէր եղել հենց ընտրական փուլում:

Ավելի անհանգստացնող է այն, որ Պորտուգալիան շատ թույլ է խաղում։ Եվ դա միայն երեկ չէ։ Հոկտեմբերյան խաղերն «Ալվալադեում» արդեն տվել էին մտահոգիչ ազդակներ (Իռլանդիային սեփական դաշտում դժվարությամբ հաղթելը, Հունգարիայի դեմ ավելացված ժամանակում թույլ տրված սխալը):

Բայց ամենաանհանգստացնողը մարզիչն է, ով լավատեսորեն է տրամադրված։ Երեկ նա նշեց «Պորտուգալիայի լավ արձագանքը խաղի դժվարություններին», որը ոչ ոք չտեսավ։ Մի ամիս առաջ, Հունգարիայի և Իռլանդիայի դեմ տխուր խաղերից հետո, նա ասաց. «Մենք հավաքական ունենք, որը շատ ու լավ է խաղում»։ Եթե նա իսկապես այդպես է մտածում, ապա դա ուղիղ ճանապարհ է, որ ոչինչ չփոխվի։

Բայց երեկվա խաղի ամենածանր պահը Մարտինեսի խոսքերը չէին, այլ Կրիստիանու Ռոնալդուի արարքը։ Պորտուգալիայի ավագի գործողությունը կրկին ամոթալի էր։ Եվ ես խոսում եմ ոչ միայն հարվածի մասին. հիասթափության պահին ինքնատիրապետումը կորցնելը կարող է պատահել, թեև չպետք է։

40-ամյա Ռոնալդուն չորեքշաբթի մամուլի ասուլիսում ինքն էր սադրել մրցակիցներին, Իռլանդիայի մարզչին և երկրպագուներին։ Նա ինքն էր ստեղծել այդ մթնոլորտը, որի հետ հետագայում չկարողացավ գլուխ հանել։ Ամբողջ այդ «թատրոնը» բաղկացած էր մի քանի տարրերից։ Լացը՝ իբր իռլանդացին դերասանություն էր անում։ Գլխի շարժումները՝ իբր չի հասկանում, թե ինչ է կատարվում։ Կարգադրումները՝ իբր մեղավորը տրիբունաներն են, ոչ թե ինքը, որին հեռացնում են։

Ռոնալդուն սխալվեց։ Առնվազն նա պետք է ներողություն խնդրի, բայց իրականում պետք է ամաչի։

Սակայն, եթե նույնիսկ Մարտինեսը նրան արդարացնում է՝ ասելով, որ «բռնություն չկար», «նա պարզապես փորձում էր հեռացնել» և «պարզապես անհաջողություն էր», ապա մեծ հույսեր չկան։