Անհայրենիք մուրացկանները

Երբ հայը չուներ իր պետությունը, երբ այդ տարիներին բռնում էր գաղթականի ցուպը եւ աշխարհից աշխարհ անցնում, դեռ կարելի էր հասկանալ պանդխտության հակված մարդուն:

Հիմա, երբ մենք ունենք մեր պետությունը, անհնարին է հասկանալ հանուն ավելի կուշտ հաց ուտելու կամ ավելի լավ ավտոմեքենա վարելու համար հայրենիքն ու պետությունը լքող մարդուն: Անհնարին:

Ավելին, անհասկանալի էր, երբ գաղթական դառնալուց հետո ամեն ինչ անում են իրենց որդիներին ու դուստրերին հայկական արմատից կտրելու համար: Նրանց երեխաներն անգամ կիրակնօրյա հայկական դպրոց չեն գնում: Իհարկե, խոսքը ոչ բոլորի մասին չէ:

Մարդ կա ապրելով եւ աշխատելով արտերկրում, իրականում ոչնչով չի տարբերվում Հայաստանում ապրողից: Նա եւ օգնում է Հայաստանին, նա եւ վստահ է, որ մի օր վերադառնալու է տուն, նա իր երեխաներին հայ է պահում եւ մեծացնում եւ մեզ նման հայ է:

Մենք խոսում ենք նրանց մասին, ովքեր ծնվել են Հայաստանում, բայց տարատեսակ հնարաքների դիմել եւ փախել Հայաստանից եւ իրականությունից: Նրանք ամենուր Հայաստանի մասին միայն վատն են խոսում, տպավորություն ստեղծելով, որ մեր երկիրը իսկական սարսափների աշխարհ է:

Փոխանակ մնան, պայքարեն, կռիվ տան արդարության, իրենց իրավունքների, իրենց բարեկեցության համար, բռնում են արտագաղթի ճանապարհը, միայն թե ավելի շատ կերակուր լցնեն որովայնը կամ ավելի լավ ավտոմեքենա վարեն:

Շատերն են հակված արտագաղթի: Այս հիվանդությունը շատերին է պատել: Եւ սրանից օգտվում է մեր թշնամին, առաջացնելով անհուսության պատկեր: Մի քանի սազանդարներ էլ, որոնք իրենց քաղաքագետ կամ քաղաքական գործիչ են համարում, առավոտից երեկո կանխատեսում են Հայաստանի կործանումը, նոր պատերազմ եւ ավեր, նպաստելով արտագաղթի տեմպերի աճին:

Ափսոս չունենք նորմալ կառավարություն, նորմալ, այս երկիրը սիրող կառավարիչներ, որ անհրաժեշտ պայքար մղեին պետության հիմքերը խարխլող, մարդկանց մեջ խուճապ տարածող տարրեի դեմ: Ափսոս: Բայց շուտով ամեն ինչ իր տեղը կընկնի, եւ օրենքի ամբողջ խստությամբ պատասխան են տալու նրանք, ովքեր ագռավի նման կռկռալով անդադար կլանխատեսում էին երկրի կործանումն ու նոր արհավիրքներ: Քիչ մնաց:

Top-News.am