Միջազգային հանրությունը Հայաստանն այլևս չի դիտարկում որպես լիարժեք իրավական երկիր. Սիրանուշ Սահակյան

«Իրավական ուղի» հասարակական կազմակերպության համահիմնադիր Սիրանուշ Սահակյանը, Tert.am-ի հետ զրույցում անդրադառնալով ԱԺ նախկին նախագահ Արա Բաբլոյանի և Ազգային ժողովի աշխատակազմի ղեկավարի նախկին տեղակալ Արսեն Բաբայանի դեմ հարուցված գործերին, ասաց, որ այս ամենը Սահմանադրական դատարանի նախագահի դեմ է ուղղված, նաև շատ բացասական ազդակ է միջազգային հանրությանը․միջազգային գործընկերները Հայաստանն այլևս չեն դիտարկում որպես լիարժեք իրավական և ժողովրդավարություն։

«Գործադիր իշխանությունը, օրենսդիր իշխանությունը՝ ի դեմս առաջին դեմքերի, մշտապես հայտարարում է, որ Սահմանադրական դատարանի այս կազմը, այդ թվում՝ նախագահը ենթակա են փոփոխության և այլ վիճակ չի հանդուրժվելու: Կարծում եմ` Արա Բաբլոյանի, Արսեն Բաբայանի դեմ իրականացվող այդ արհեստական գործընթացները պետք է դիտարկել այդ հայտարարությունների կոնտեքստում»,- ասաց Սիրանուշ Սահակյանը:

Հիշեցնենք, որ Արա Բաբլոյանը մեղադրվում է երկու հոդվածով: Առաջինը` 300 հոդվածով` իշխանության յուրացում, և 314-րդ հոդվածով՝ պաշտոնական կեղծիք: Նրա նկատմամբ խափանման միջոցը ընտրված է ստորագրություն չհեռանալու մասին: Իսկ Արսեն Բաբայանը մեղադրվում է ՀՀ ՔՕ-ի 314-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՔՕ-ի 300-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարք կատարելու մեջ: Արսեն Բաբայանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրված կալանավորումը։

Ինչ վերաբերում է հետագա հնարավոր զարգացումներին, իրավաբանը նշեց. «Քանի որ տարվող գործընթացներն իրավական չեն, այլ՝ քաղաքական, ամեն կանխատեսում կարող է արվել: Եթե նույնիսկ կարճաժամկետ հաջողություն արձանագրեն իշխանությունները, ապա երկարաժամկետ գործընթացում վերջիններս պարտության են ենթարկվելու։ Նախ դժգոհություն և բացասական հանրային արձագանք է դրսևորվում և արմատավորվում է այն մոտեցումը, որ երկիրը իրավական չէ, իսկ իրավական արժեքները միշտ քաղաքական նպատակահարմարությանը ստորադասվում են: Դա շատ բացասական ազդակներ է ուղղում միջազգային հանրությանը, և գործընկերներն այլևս չեն դիտարկում երկիրը որպես լիարժեք իրավական և ժողովրդավարական։ Դա իր հետևանքներ է ունենում թե՛ միջպետական հարաբերություններում, թե՛ երկրի շուրջ ծավալվող արտաքին քաղաքական որոշումների կայացման գործընթացում»:

Անդրադառնալով Արա Բաբլոյանի մեղադրանքին, նա կարծիք հայտնեց, որ իրավական տեսանկյունից գործընթացը խոցելի է, չունի համապատասխան փաստական և իրավական հիմնավորում:

«Վկայակոչվում են փաստեր, թե Գագիկ Հարությունյանի հրաժարականը հարկադրված է եղել և նա հրաժարական ներկայացնելու մտադրություն չի ունեցել, մի բան, որը հրապարակային հերքվել է։ Գագիկ Հարությունյանը խոսել է հրաժարականի շարժառիթների մասին։ Դրա պատճառը նոր պաշտոն ստանձնելն է և այստեղ հարկադրված հրաժարականի մասին չի կարող խոսք գնալ: Այն, որ իբր կամարտահայտությունն արտահայտող փաստաթուղթը չի գտնվել պարոն Բաբլոյանի ձեռքի տակ, այդ առումով ևս առկա է հրապարակային հայտարարություն։ Աշխատակազմի ղեկավարն այն առձեռն է հանձնել: Որոշակի առումով շահարկվում են ժամկետները և փորձում են կիրառել օրենք, որը իրականում գործող չի եղել»,- ասաց նա:

Իրավաբանը նշեց, որ Սահմանադրական դատարանի մասին նախկին օրենքը ենթադրում էր տասնօրյա ժամկետ` հրաժարականը հետ վերցնելու համար։ «Բայց մենք գիտենք, որ 2017 թվականի Ազգային ժողովի կանոնակարգ սահմանադրական օրենքն ուժի մեջ էր մտել, ըստ որի՝ Ազգային ժողովի կողմից նշանակված և ընտրված պաշտոնատար անձանց (բացառությամբ վարչապետի և Վճռաբեկ դատարանի դատավորների) հրաժարականների դեպքում նախատեսվում է յոթնօրյա ժամկետ՝ հրաժարականը հետ վերցվելու համար։ ԱԺ նախագահը հանդես է գալիս հայտարարությամբ և համապատասխան արձանագրություն է կազմվում: Պարոն Բաբլոյանն առաջնորդվել է գործող սահմանադրական օրենքով և հիմքում դրել է մեկշաբաթյա ժամկետը»,-ասաց նա:

Սիրանուշ Սահակյան նշեց, թե հասկանալի է, որ Ազգային ժողովի նախագահը չէր կարող առաջնորդվել Սահմանադրական դատարանի մասին օրենքով, քանի որ իր գործունեությունը կանոնակարգող հիմնական ակտը ԱԺ կանոնակարգ օրենքն է և տվյալ պահին գործող օրենքով էլ առաջնորդվել է, որն ավելի բարձր իրավական ուժ ուներ, քան Սահմանադրական դատարանի մասին օրենքը:

Անդրադառնալով Արսեն Բաբայանի գործին՝ նա ասաց, որ նրան վերագրում են գործողությունը, որ հանձնարարել է հրաժարականի դիմումը մուտք անել ամսի 2-ով ոչ թե 5-ով: «Այստեղ էլ բազում խնդիրներ կան, քանի որ առնվազն ամսի 2-ին Արսեն Բաբայանը չի եղել աշխատակազմի ղեկավարի տեղակալ և նմանատիպ հանձնարարականներ չէր կարող տալ: Բացի այդ, կա համընդհանուր պրակտիկա բոլոր պետական մարմիններում. ուրբաթ երեկոյան ֆիզիկապես մուտք արված նամակները բազմաթիվ դեպքերում մուտք են արվում հաջորդող աշխատանքային օրվա ընթացքում: Այստեղ ևս անհասկանալի է, թե ինչ հանցավոր արարք կարող էր կատարած լինել անձը, որպեսզի օժանդակեր իշխանության յուրացմանը»,-ասաց նա: