Միասնության երթը կայացավ

Մայիսի 9-ը Շուշիի ազատագրման 30-րդ տարեդարձն էր: Մեր պատմության փառավոր էջերից մեկը, մեր հաղթական ոգու և մեր տեսակի վերարժևորման 30-րդ տարեդարձը:

Սակայն այսօր՝ 30 տարի հետո Շուշին մերը չէ: Այդուհանդերձ, Շուշին մեր հոգու հաղթանակի սիմվոլն է:Արդեն 2-րդ տարին անընդմեջ, մայիսին 9-ին Միասին շարժման նախաձեռնությամբ կազմակերպվում է երթ դեպի Եռաբլուր:
Երթն այս անգամ ևս մեկնարկեց Շառլ Ազնավուրի անվան հրապարակից, որտեղից հոծ բազմությունը՝ հասարակական և մշակութային կազմակերպություններ ու գործիչներ, կրթօջախներ, զոհվածների հարազատներ, սրտացավ քաղաքացիներ հայրենասիրական երգերի հնչյունների ներքո շարժվեց դեպի Եռաբլուր:
Մեր հերոս նահատակների նկարները ձեռքներին, հարյուր մետրանոց հայկական դրոշը երիտասարդ սերունդը գլխավերևում պարզած հասավ Եռաբլուր՝ սրտներում հույս և հավատ փափագելով, որ դեռ ուղղելու ենք մեր մեջքը, հզորանանք և արժանի լինենք մեր նահատակների սխրանքներին:
Այս երթով Միասին շարժման նախաձեռնողները նպատակ ունեին համերաշխություն և միասնություն տարածել ու սերմանել: Միասնություն, որը վեր է բոլոր տեսակ քաղաքական խաղերից, ասում է շարժման համահիմնադիր Գևորգ Թադևոսյանը. «Բոլորը դժգոհ են իրարից, բոլորը մեղադրում են իրար, բզկտում՝ այդպես ջուր լցնելով թշնամու ջրաղացին: Մինչդեռ յուրաքանչյուր ոլորտում պետք է լինի միասնություն, ազգային անվտանգության վեհ գաղափար: Մենք պետք է հանուն միասնության քայլ անենք, միավորվենք և ուժեղանանք»:
Հասնելով Եռաբլուրի բարձունք, տեղացող հորդ անձրևի տակ «Կարին» ավանդական երգի-պարի խմբի տղաները քոչարի պարեցին, հնչեցին հայրենասիրական երգեր երգիչ-երգահան Արսեն Համբարյանի, հեղինակ կատարողներ Ռուբեն Քամալյանի, Վահե Քոչարի, Գագիկ Շիբոյանի կատարմամբ: Գևորգ Թադևոսյանի կարծիքով Եռաբլուրը սգո տեղ չէ, այն մեր հոգու տաճարն է և այստեղ մենք եկել ենք անմահներով հզորանալու համար: Իսկ ՀՀ մշակույթի վաստակավոր գործիչ Գագիկ Գինոսյանի կարծիքով էլ պատերազմը հայի տեսակն է, հայրենիքում ապրելու, պետականություն ու անկախություն, ազգային արժանապատվություն ունենալու համար հայը դատապարտված է կրել պատերազմի խաչը. «Ուզենք թե ոչ, պատերազմ լինելու է, և սրիկա է նա, ով ազգը կտանի տկարության, փոխարենը զինելու և վերակերտելու բանակն ու ռազմարդյունաբերությունը: Ես ուզում եմ կոչ անել մեր ժողովրդին լինել զորեղ, լինել արժանի 90-ականներին կերտած հաղթանակին ու հերոսներին: Հայոց հերոսածին արգանդը չի ամլացվել և ես վստահ եմ, որ այս երթը պետք է ուժ տա նոր ազատագրումների և նոր հերոսների ծնունդին»:
Անանիա Շիրակացի ճեմարանի միջին դպրոցի տնօրեն Տաթևիկ Արզումանյանը դառնացած սրտով, բայց մեծ հավատով է այսօր եկել Եռաբլուր ցույց տալու, որ ոչ ոք չի մոռացվել, եկել է գնահատելու և կարևորելու այն ներդրումն ու զոհողությունը, որ իրագործեցին մեր տղաները:
Հադրութցի Լիանա Պետրոսյանի համար այս երթը նաև պահանջատիրության խորհուրդ ունի, որովհետև մենք ունենք բռնազավթված Հադրութ ու Շուշի, որտեղ դեռ հաղթանակներ պիտի կերտենք:
Վերջում երթի մասնակիցները հարգանքի տուրքը մատուցեցին զոհերի հիշատակին՝ ծաղիկներ խոնարհելով անմահների շիրիմներին: