Պատմություն՝ ըստ ՔՊ-ի. բանակի թալանով հարստացած Տիգրան Մեծն ու խաղաղության օրակարգի տորպեդահարումը

24news.am-ը գրում է. Նախկին կոռումպացված ռեժիմի ամենակարկառուն ներկայացուցիչներից է Տիգրան Արտաշեսյանը, որ օլիգարխիկ շրջանակների կողմից ֆինանսավորվող ծախու լրատվամիջոցների կողմից «Մեծ» էր հորջորջվում։ Սեփական ժողովրդի քրտինքով հարստացած, բանակից լափած փողերով Տիգրանակերտ քաղաք հիմնադրած, տարածաշրջանի եղբայրական ժողովուրդների դեմ զավթողական պատերազմներ վարած այս անձնավորության իրականացրած միջազգային հանցագործությունները հազարամյակներ շարունակ նստվածք են թողել ոչ միայն հարևանների հետ հարաբերություններում, այլև ձևավորել մեր ժողովրդի մի հատվածի մոտ հստակ միլիտարիստական հակումներ ունեցող շրջանակ, որի հետագայի հրահրած պատերազմներն ու ծանր հռետորաբանությունը հանգեցրել է կոտորածների և՛ հայերի, և՛ օտարների շրջանում։

Եկեք վերջապես հասկանանք, թե ով էր Տիգրան Մեծը, ինչպես նա կարողացավ Պարթևստանից ոտաբոբիկ հասնել Մեծ Հայք, պալատական հեղափոխության, դավադրությունների միջոցով ուզուրպացնել երկրի թիվ մեկ պաշտոնը, շատ արագ մենաշնորհների, ծանր հարկերի ու ակնհայտ թալանի շնորհիվ հարստացնել իրեն ու իր մերձավորիներին, իսկ ապօրինի ծագմամբ փողերը պահպանելու համար արտաքին ագրեսիվ պատերազմներ մղել հարևան երկրների ու ժողովուրդների դեմ՝ այս կերպ մտցնելով հազարամյակների թշնամանք ու միջազգային հանրության ատելություն։

Դատե՛ք ինքներդ, սիրելի հայրենակիցներ։ Մի՞թե մեծագույն արկածախնդրություն չէր դավադրաբար օկուպացնել Պարթևստանի տարածքային ամբողջականության անխախտելի մաս համարվող յոթանասուն հովիտները, ստեղծել այդ շրջաններում այնպիսի հումանիտար աղետ, որ միջազգային հանրությունը ստիպված եղավ մեր դեմ կոշտագույն պատժամիջոցներ կիրառել։ Բայց դա սեփական թալանը պահպանելուն ուղղված ու Հայաստանի քաղաքացիների գլխին բերված առաջին, սակայն ոչ վերջին ու ամենակարևոր փորձանքն էր։ Պարոն Արտաշեսյանը չբավարարվեց հարևան պարթևների դեմ իրականացրած օկուպացիոն պատերազմով, այլ շարունակեց այն՝ դրանք տարածելով մինչև «ծովից ծով»՝ հեռավոր Լիբանան ու Սիրիա, Վրաստան ու Աբխազիա։ Ու այս ամբողջ ճանապարհին նախկին կոռումպացված ռեժիմն օգտագործում էր սեփական նպատակների համար երիտասարդների՝ անգամ չկիսվելով ավարով ու այն ամբողջությամբ գրպանելով։

Իհարկե, Արտաշեսյանի հիմնական հանցագործությունը մնում է Հայաստանում և օկուպացված տարածքներում ընդդիմության նկատմամբ իրականացված հալածանքներն ու քաղաքական սպանությունները։ ԱԱԾ-ն, Դատախազությունն ու այլ իրավապահ մարմիններ դեռ պետք է քննեն Տիգրան Կրտսերի սպանության հանգամանքները։ Ի դեպ, Տիգրան Կրտսերը ոչ միայն ընդդիմության առաջնորդն էր, այլ ուներ միջազգային հանրության և ի մասնավորի՝ Հռոմի աջակցությունը։ Այս զազրելի սպանությունը, բանակի թալանը, այլախոհներին հետապնդելը, էթնիկ զտումները դրեցին մեր ժողովրդի հազարամյա տառապանքների սկիզբը, որին վերջ տրվեց 2018-ի թավշյա, ոչ բռնի ու ժողովրդական հեղափոխության շնորհիվ։