Ախր նա սրբություն չունի, նա Չմարդ է, արյան կարոտ, ով երբեք չի հագենա դաժանությունից, անմարդկությունից, սպանությունից․․․

Մեկը, ով սեփական իշխանությունը պահելու համար որդուն պատրաստ է հանձնել գերության։ Մեկը, ով իր ավագ դստերը ձիուց ուզում է գցել ներքև, միայն թե շատ լայքեր հավաքի, իսկ հետո էլ ոտքերը բաց ուղարկում է Տիկ-Տոկ։ Մեկը, ով իր դեռահաս դստերը դարձրել է բլոգեր ու փախուստ Շոուշենկիցի սցենարով կառավարական առանձնատնից փախուստի բեմականացումն է նկարել տալիս, իսկ ավտոմեքենա վարելու համար էլ հանձնարարում է տուգանել նրան։ Մեկը, ով իր փոքրիկ աղջկան էլ է մեյդան բերում հենց նեղն է ընկնում ու փիառվելու դոզայի պակաս է զգացվում․․․

Ու դուք այդ թյուրիմացությունից ակնկալում եք, որ նա մտածի ուրիշի երեխաների մասին ու գերությունից ազատի՞ նրանց կամ առանց ախ քաշելու լույս տղաներին չտանե՞ր մսաղացի, իսկ հետո էլ հերոսների մասունքները չնետե՞ր նկուղներում փտելու․․․ էս ի՜նչ միամիտ եք դուք։

Ախր նա սրբություն չունի, նա Չմարդ է, արյան կարոտ, ով երբեք չի հագենա դաժանությունից, անմարդկությունից, սպանությունից․․․

Նրան պարզապես կանգնեցնել է պետք։ Մոլագարներն ինքնակամ երբեք կանգ չեն առնում։