Մեզանում գրեթե ուշադրության չարժանացավ Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցող մի չափազանց կարևոր գործընթաց

Մեզանում գրեթե ուշադրության չարժանացավ Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցող մի չափազանց կարևոր գործընթաց։

Մարտի կեսերին Թուրքիայի արտգործնախարարը հայտարարեց, որ Անկարան և Կահիրեն դիվանագիտական մակարդակում վերսկսել են շփումները, որոնք ընդհատվել էին 2013թ․ ի վեր, երբ Եգիպտոսում գեներալ Աբդ ալ-Ֆաթթահ ալ-Սիսին իշխանությունից հեռացրեց էրդողանական վարչախմբի հետ «գաղափարական եղբայրություն» ունեցող Մուհամմադ Մուրսիին։

Մյուս կողմից անցյալ շաբաթ եգիպտաթուրքական երկխոսություն ծավալվեց նաև «Մահմեդական ութնյակի» վեհաժողովում, ինչը ևս ցուցիչ է, որ Կահիրեն կարծես համաձայն է երկկողմ հարաբերությունները թշնամականից գոնե մրցակցային ասպարեզ տեղափոխելուն։

Ինչո՞վ է այս ամենը կարևոր Հայաստանի շահերի առումով։ Բնականաբար նրանով, որ Եգիպտոսը դիտարկվում էր որպես հակաթուրքական առանցքի ձևավորման կարևոր հիմնասյուն, մինչդեռ էրդողանական վարչախումբն ակտիվ ջանքերով փորձում է չեզոքացնել հատկապես Աթենքի գործողություններն այդ ուղղությամբ։

Սա ամենևին չի նշանակում, թե եգիպտաթուրքական հակասությունների բավական բարդ համաբույլն այլևս գոյություն չունի, սակայն ակնհայտ է, որ դա կարող է հայտնվել տիպաբանորեն նույն այն վիճակում, ինչ, դիցուք, ռուս-թուրքական և իրանաթուրքական հարաբերություններն են, որոնք խորքային իմաստով պարունակում են թե՛ մրցակցության, թե՛ գործակցության և թե՛ պարբերաբար մակերևույթ սպրդող թշնամանքի տարրեր։