Հրեշն ընկնելու է և դա անխուսափելի է, բայց ինչ անել այս թրքաժեխի հետ, ես չգիտեմ

Մի բան ասեմ, չասեք շատ միամիտ եմ: Գործի բերումով ժամը 8-անց շարժվեցի Բաղրամյանի պողոտայից դեպի մեքենաս, որը կայանել էի Սայաթ Նովա-Նալբանդյան խաչմերուկի մոտ: Զարթուղի ճանապարհով հաղթահարեցի ոստիկանական պատնեշը, բայց Աբովյան փողոցում հանդիպեցի ազգադավի երթին: Նստեցի Սուրբ Աննա եկեղեցու մոտի նստարանին և սկսեցի ուսումնասիրել ժեխին: Մարդկային այդ տեսակը ծանոթ է յուրաքանչյուր հայաստանցուն: Հոգով ֆայլեք, գեղցիներ (չշփոթել գյուղացու հետ), անտերուդուրս ջահելներ: Գոռում էին «նիկոլ վարչապետ», փչում վուվուզել: Կամքի ուժով դիմացա 10 րոպե: Ինչու՞մն է միամտությունս: Սպասում էի գեթ մեկը եկեղեցուն նայի ու խաչակնքվի: Իհարկե չտեսա: Պետք է ուրախանայի, բայց տխրեցի: Չէ որ այդ ժեխը ստեղ ընդեղ իրեն ասումա հայ ու հինավուրց քրիստոնյա, մինչդեռ թուրքից վատն են իմ համար: Ու ես, իմ ընկերները, ծանոթները, ինձ անծանոթ բազմաթիվ հայորդիներ դրանց հետ ունենք հավասար մեկական ձայն ընտրություններին:
Հրեշն ընկնելու է և դա անխուսափելի է, բայց ինչ անել այս թրքաժեխի հետ, ես չգիտեմ:

Այս թեմայով Այո, ամեն մի «ժողընտրյալ» չէ, որ կարող է գլխավորել բանակը. Տիգրան Աթանեսյան Նա ինձ ասաց, որ դրանք ստից պաշտոններ են, էս երկրում կարևորը Սահմանադրական դատարանը վերցնելն է «Ադրբեջանական զորքի մուտքը Հայաստան Նիկոլ Փաշինյանի հրավերն է». Տիգրան Աթանեսյան Գնացեք սկզբից կերեք ձեր դիպլոմները, հետո մի բարձր ժայռից գցվեք ներքև 880 հազար հայ, ովքեր որոշեցին, որ «հպարտ» քաղաքացի են, ընտրեցին որպես իրենց ղեկավար «ՉՄՈ» ոչնչության