Քո մորուքի սուտ լինելուն ... է վկա (18+)

Շատ պատկերավոր է գրել մահմեդական միստիցիզմի գագաթներից պարսից միջնադարյան բանաստեղծ Ջալալ ալ-Դին Բալխին (Ռումին) իր «Հոգևոր Մասնավիում»։ Որոշեցի թարգմանել հանգավորմամբ և բառացի՝

ای مخنث پیش رفته از سپاه
بر دروغ ریش تو کیرت گواه
چون ز نامردی دل آکنده بود
ریش و سبلت موجب خنده بود

[ey moxannas-e piš rafte az sepāh
bar doruγ-e riš-e to kirat govāh
čun ze nāmardi del ākande bovad
riš o seblat moujeb-e xande bovad]

Ո՜վ, բանակից առաջ ընկած իգացյալ,
Քո մորուքի սուտ լինելուն առնանդամդ է վկա,
Երբ սիրտդ է տմարդությամբ շաղախյալ,
Բեղ-մորուքդ լինելու են լոկ ծիծաղի առարկա։

Բառացի թարգմանությունը՝

Ո՜վ, [անկարող] իգացյալ, որ [ձև ես անում, թե] գնում ես բանակի առջևից,
Քո մորուքի սուտ լինելը (տղամարդ չլինելդ) առնանդամդ է վկայում,
Երբ սիրտը տմարդությամբ (տղամարդ չլինելով) է լցված,
Մորուքն ու բեղը ծիծաղի պատճառ (առարկա) են։

Վարդան Ոսկանյանի ֆեյսբուքյան էջից