Շարիկովը համոզված էր, որ պետություն ղեկավարելու համար համալսարաններ ավարտել ու կառավարման փորձ ունենալ պետք չէ

Շարիկովը հեղափոխական էր ու ինչպես իսկական հեղափոխականի համար, կյանքը պարզ էր, գիտեր ովքեր են սպիտակներն ու սեւերը, ով է ճիշտ, ով է սխալ ու ումից ինչ է պետք բռնագրավել ու վերադարձնել ժողովրդին' ի դեմս իրեն։
Շարիկովը համոզված էր, որ պետություն ղեկավարելու համար համալսարաններ ավարտել ու կառավարման փորձ ունենալ պետք չէ, իսկ բուրժուական կադրերին պետք է պատժել։ Նրանց գոյությունը իջեցնում է իր ինքնագնահատականը։
Շարիկովը գրքում իշխանության չի հասնում, սակայն գրքի երկրորդ հատորում, որտեց դեպքերն արդեն տեղափոխվել են Հայաստան, նա հասնում է իշխանության։
Շարիկովը միայնակ չէ, բայց դա առանձին թեմա է, որը նկարագրելու արժանի է։ Ինչպես ամեն մի ոհմակ, այնտեղ յուրաքանչյուրն իր դերը ունի, կա Ալֆա որձ, Ալֆա էգ, Բետա որձ, Բետա էգ ու այդպես մինչեւ Օմեգա։ Ոհմակի անդամների հույսն է, որ երբ իրենց հակապետական առաքելությունն ավարտվի, մի երկու մուշտիից հետո իրենց քաղաքական ապաստան կտրամադրեն ու դրանով իրենց կյանքն հաջողված կհամարեն։ Դրա մասին հետագայում կխոսենք։