Երբ Օլիմպիական խաղերը գերքաղաքականացվում են

Ճիշտ է, գրեթե անդադար ասում են, թե սպորտը պետք չէ քաղաքականացնել, բայց գրեթե բոլորը գիտեն, որ սպորտը եւ քաղաքականությունը վաղուց սերտաճել միմյանց հետ: Այսօր խնդիրը միայն այն է, որ սպորտը, հատկապես օլիմպիական խաղերը չափից ավելի չքաղաքականացվեն:

Պատմությունը հուշում է, որ օլիմպիական խաղերի գերքաղաքականացումը լավ հետեւանքներ չի ունենում թե քաղաքականության, թե սպորտի համար:

Ամեռնագերքաղաքականացված օլիմպիական խաղերից մեկը տեղի ունեցավ 1936-ին՝ Գերմանիայում: Ադոլֆ Հիտլերն ամեն ինչ արեց, որ օլիմպիադան ծառայի իր գաղափարների տարածմանը:

Այն, ինչ եղավ աշխարհի հետ օլիմպիական խաղերի ավարտից երեք տարի անց՝ գիտեն բոլորը:

Գերքաղաքականացված էին Մոսկվայի 1980 թվականի օլիմպիական խաղերը: 65 երկիր, այդ թվում ԱՄՆ-ը, Մեծ Բրիտանիան եւ Գերմանիան բոյկոտեցին այդ խաղերը: Ամենահետաքրքիրն այն է, որ խաղերը բոյկոտեց նույնիսկ կոմունիստական Չինաստանը:

Այս ամենից տուժեցին մարզիկները, տուժեց սպորտը, իսկ Խորհրդային Միությունը ԱՄՆ-ին պատասխան հարված հասցրեց չորս տարի անց՝ բոյկոտելով Լոս Անջելեսի օլիմպիական խաղերը: Կրկին այս ամենից տուժեցին մարզիկները, իսկ խորհրդա-ամերիկյան հարաբերություններն էլ ավելի սրվեցին: Արդյունքում Աֆղանստանում գտնվող խորհրդային զորքերի վիճակն ավելի բարդացավ:

Մոսկվայի օլիմպիադայից ընդամենը տասը եւ Լոս Անջելեսի օլիմպիական խաղերից ընդամենը վեց տարի անց փլուզվեց ԽՍՀՄ-ը եւ սոցճամբարը:

Օլիմպիական խաղերի գերքաղաքականացումը որեւէ դրական արդյունքի չի հանգեցնում: Եւ հիմա, ոմանք փորձում են Հարավային Կորեայում այսօր մեկնարկած օլիմպիական խաղերը գերքաղաքականացնել, պնդելով, թե ռուսաստանյան մարզիկներին դոպինգ-սկանդալի պատճառով չեն արգելել մասնակցել ձմեռային օլիմպիադային, այլ քաղաքական:

Իրականում Ռուսաստանում լավ էլ գիտեն, որ իրենք այնքան կոպտորեն են խախտել հակադոպինգային կանոնները, որ ՄՕԿ-ի պատիժը դեռ բավական մեղմ է: Շատ ռուսաստանցի մարզիկներ օլիմպիական դրոշի ներքո մասնակցում են խաղերին: Եւ լավ է, որ Ռուսաստանում հասկացան, թե ինչ հետեւանքներ է ունենում օլիմպիական խաղերի բոյկոտը եւ այս անգամ հրաժարվեցին այդ քայլից:

Գեղամ Նազարյան

Գլխավոր խմբագիր

Top-News.am