Ինքնասիրության հարց է, ոչ մեկը պաշտոնական հանդիպումներին չպետք է օտար լեզվով խոսի. Գեղամ  Նազարյան

«Երբ որ նայում ենք մեծ ու փոքր խանութների, ինչ-որ ցուցասրահների և անվանումներում հայերենը հաճախ կամ փոքր տառերով է, կամ բացակայում է։ Ամենակարևորը պաշտոնական հանդիպումների ժամանակ մեր լեզուն ոտնահարվում է, խոսում են ռուսերեն հայ պատգամավորները, նախարարները, խոսում են անգլերեն, երբ որ պարտավոր են խոսել հայերեն և ապահովել անգլերեն կամ ռուսերեն թարգմանություն, այս մասին մտածե՞լ եք ոնց անենք, որ այս խնդիրը լուծենք»,–ասաց նա՝ դիմելով ԿԳՄՍ նախարար Ժաննա Անդրեասյանին։

Ի պատասխան վերջինս ասաց. «Շատ կարևոր հարց եք բարձրացնում։ Ընդհանրապես, երբ որ ես խոսում էի լեզվական քաղաքականության հայեցակարգի մասին, սա ներառում է նաև այնպիսի կարևոր բաղադրիչ, ինչպիսին հայերենը որպես պետական լեզու սահմանելն է, թե ինչ է նշանակում։ Որովհետև մենք որևէ փաստաթղթում չունենք ձևակերպված, թե պետական լեզու ասելով, ինչպիսի գործնական իմաստ ենք դնում դրա մեջ, և ինչպես ենք պատկերացնում դրա իրացման մեխանիզմները։

Ձեր նշած հարցերը մասամբ ի հայտ են գալիս նաև այս պահին գործող ինստիտուցիոնալ գործիքակազմի անկատարությունից։ Գիտեք, որ Լեզվի կոմիտեն նախկինում եղել է տեսչություն, այնուհետև վերափոխվել է կոմիտեի, որը հնարավոր չի դարձնում տեսչական գործառույթների իրականացումը։ Ըստ էության, շատ հարցեր, որոնք կարող էին տեսչական գործառույթով կարգավորվել, հիմա տեղափոխվում են դատական դաշտ։ Սա բացարձակ անարդյունավետ է, և մենք նաև այս հարցի լուծմամբ փաթեթ ունենք, որը առաջիկայում կներկայացնենք»։

Գեղամ Նազարյանն արձագանքեց. «Պարզապես մենք շատ ենք ուշացել այս առումով։ Ինձ պատճառաբանում են, որ թարգմանիչը մեզնից վատ է խոսում ռուսերեն, անգլերեն, ֆրանսերեն, դրա համար մենք հանդիպումների ժամանակ մենք ենք խոսում այդ լեզվով։ Դա ինքնասիրության... լավ, կոպիտ բառեր չասեմ, ուղղակի պետք է սահմանել հստակ, որ այլևս որևէ մեկը ինքնագործունեությամբ չզբաղվի։ Ենթադրենք ես տիրապետում եմ վրացերենին շատ լավ, բայց պաշտոնական հանդիպման ժամանակ ես ինձ իրավունք չպետք է վերապահեմ խոսել վրացերեն»։

Ժաննա Անդրեասյանը նկատեց, որ «Լեզվի մասին» օրենքը կարգավորում է համաժամանակյա թարգմանության հնարավորությամբ նաև այլ լեզվով խոսելը. «Այդ իմաստով նաև օրենքի շրջանակներում է, և կան միջազգային որոշակի աշխատաժողովներ և համաժողովներ, որտեղ այդ ձևաչափը կիրառվում է, բայց եթե կա որևէ դրսևորում, որը օրենսդրական կարգավորումներից դուրս է, պետք է ասեմ, որ նաև Լեզվի կոմիտե են դիմում նման հարցերով, և մենք համապատասխան վարույթների հարուցմամբ փորձում ենք յուրաքանչյուր իրավիճակը քննել։

Ընդհանուր առմամբ, մեզնից յուրաքանչյուրը պետք է հայերենի նկատմամբ ունենա առանձնահատուկ վերաբերմունք ու ես շատ կարևորում եմ, որպեսզի սա ոչ միայն բառեր լինեն, այլ լինի գործնականում։ Սա ասելով նկատի ունեմ շատ պրակտիկ հարցեր, ինչպես օրինակ դասագրքերի լեզուն, ինչպես օրինակ մեզանում բազմաթիվ տեքստերը, որոնք հայերեն բառերով և տառերով են, բայց հայերեն չեն, այնպես որ խնդիրները բազմազան են»։