Մե՞նք, թե՞ Ստալինը
Մանկուց լսել եմ ԽՍՀՄ ստալինյան տարիների մասին պատմությունները՝ ատելություն, նախանձ, չարախոսություն, մատնություն, բանսարկություն։ Եվ, այո ատել եմ Ստալինին և ստալինիզմը, որպես մարդկային չարիք։ Բայց․․․բայց հետևելով, հատկապես, վերջին 2,5 տարիների ընթացքում, հայ հասարակության պահվածքը, սկսեցի կասկածել «Ստալին» երևույթի մեջ։
Գալիս եմ այն համոզման, որ ստալինյան շրջանում, ի տարբերություն ԽՍՀՄ-ում բնակվող այլ ազգերի, հենց Հայաստանում է մոլեգնել իսկական ստալինիզմը, հնարավորություն տալով հայ հասարակությանը բացահայտել իր իրական տարերքը ՝ նույն չարությունն ու նախանձը, ատելությունն ու բամբասանքը, մատնությունն ու բանսարկությունը։
Այս տարիներին բացահայտվեցին բազմաթիվ անձանց իրական դեմքերը, ովքեր ներկայանում էին, որպես առաջադեմներ, հայրենասերներ, սկզբունքայիններ։Պարզվեց, որ նրանք անհամբերությամբ սպասում էին իրենց հարազատ «ստալինյան»շրջանին, բացահայտելու իրենց իրական դեմքերը։
Հայ հասարակության գերակշիռ մասի համար, պարտությունը՝ հաղթանակ է, ազգային խայտառակությունը՝ հպարտություն։
Այո, մենք արժանի չենք հայրենիք, պետություն ունենալու, այլ ընդամենը ՝ ողորմելի վովաեվիչ։
Ավետիք Իշխանյանի ֆեյսբուքյան էջից
Ցիկլոնի ներթափանցմամբ պայմանավորված տեղումներ, բուք կլինեն
Դադարեցրել եմ անդամակցությունս «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությանը․ Վլադիմիր Վարդանյան
Ինչո՞ւ չունենք կանաչ Երևան
Տղամարդն Իրանից Հայասատան է տեղափոխել 22 կգ թմրամիջոցով պարկ
Պարզեցվել է անհատական բնակելի տների կառուցման գործընթացը
Իրանի դեմ հարվածների ֆոնին ՀԱԵ Ատրպատականի թեմը դադարեցրել է եկեղեցական արարողությունները
Գյումրու գլխավոր ճարտարապետը մեղադրյալի աթոռին է՝ կաշառք ստանալու, պաշտոնեական կեղծիքի համար
Իրանի հանգուցյալ գերագույն առաջնորդի կինը ողջ է
Հայաստանում 2025 թվականի ընթացքում արտադրված էլեկտրաէներգիայի 14%-ը բաժին է հասնում արևային կայաններ...
Սահարայի ավազները սպիտակել են