Արգենտինայում դուք իմ հյուրերն եք․ ինչպես Մարադոնան ռեստորան հրավիրեց Հայաստանի հավաքականի անձնակազմին

«Խաղից հետո մեր հանդերձարան մտավ Մարադոնան ու մեզ ռեստորան հրավիրեց, մենք նրան կոնյակ հյուրասիրեցինք, իսկ նա մեզ՝ չիչա։ Մինչև առավոտյան ժամը 6 նստեցինք»։

Հայ հարգարժան մերսողի ձեռքի տակով մի շարք աստղեր են անցել․ Մխիթարյաններից ու Մովսիսյանից մինչև Վիկ Դարչինյան ու Ռոնդա Ռոուզի։

Sports.ru կայքը ներկայացնում է Արարատ Մամբրեյանի հարցազրույցը մերսող Գարիկ Հովհաննիսյանի հետ, որը վերհիշել է հեռավոր 90-ականներին Հայաստանի հավաքականի՝ Արգենտինայում անցկացրած մարզական հավաքը։

-Շատ երկրներում եք եղել։ Ամենահիշարժան արտասահմանյան ուղևորությո՞ւնը։

-90-ականների կեսերին շրջագայության մեկնեցինք Լատինական Ամերիկա։ Եղանք Արգենտինայում, Ուրուգվայում, Պարագվայում, Չիլիում ու Էկվադորում։ Արգենտինայում ընկերական խաղ անցկացրինք «Բոկա Խունիորսի» հետ։ Այդ խաղն ընդմիշտ կմնա հիշողությանս մեջ։ Դա 1996 թվականի փետրվարին էր, «Բոկայի» կազմում այդ ժամանակ խաղում էր լեգենդար Դիեգո Մարադոնան, հարձակման գծում խաղընկերը երիտասարդ Կլաուդիո Կանիջան էր, իսկ գլխավոր մարզիչը՝ լեգենդար Կառլոս Բիլարդոն։ Կանիջան արդեն 5-րդ րոպեին գրավեց մեր դարպասը, բայց տղաները չհանձնվեցին, ու ընդմիջումից հետո Արթուր Պետրոսյանը հավասարեցրեց հաշիվը։ Այդ երեկո մենք 1-1 խաղացինք, տրիբունաներում իսկական տոն էր։ Բուենոս Այրեսի հայ համայնքը հզոր աջակցություն ցույց տվեց մեր հավաքականին։ Մենք խաղում էինք «Խոսե Ամալֆիտանի» մարզադաշտում, որը «Վելես Սարֆիլդի» տնային մարզադաշտն է համարվում, տրիբունաները լեփ-լեցուն էին։ Անմոռանալի տպավորություններ ու մթնոլորտ։ Հիանալի էր։

-Այդ երեկո նշեցի՞ք գրանցված արդյունքը։

-Իհարկե։ Մարադոնան անձամբ մեզ բոլորիս ռեստորան հրավիրեց։

-Այդ ինչպե՞ս։

-Խաղից հետո Մարադոնան մտավ մեր հանդերձարան ու մեզ իր աներոջ ռեստորան հրավիրեց։

-Օհո։

-Այո։ Նա ասաց, որ Արգենտինայում մենք բոլորս իր հյուրերն ենք, ու ուրախ կլինի, եթե բոլորս միասին նստենք ու հանգստանանք։

 -Ուրեմն հիմա պատմեք՝ ինչպես հանգստացաք Մարադոնայի հետ։

-Մեր խնջույքը շարունակվեց մինչև առավոտյան ժամը 6-ը և նա մինչև վերջ մնաց մեզ հետ։ Մարադոնան Հայաստանի հավաքականի մարզաշապիկով եկավ ու ապացուցեց, որ մեր լավ ընկերն է։ Հերթով ամեն ինչ խմեցինք․ չիչա, գինի, հայկական կոնյակ։ Նրան շատ դուր եկավ հայկական կոնյակը։ Այն ժամանակ մենք Հայաստանից մեզ հետ «Արարատ» ու «Նաիրի» էինք վերցրել։ Հա-հա-հա։

-Ի՞նչ կերաք։

-Արգենտինացիները միս են սիրում։ Նրանք, հայերի պես, սիրում են ամենը, ինչ կապ ունի մսի հետ։ Չափից շատ խորոված կար, դրա համար էլ սեղաններին հիմնականում միս էր։ Արգենտինացիներն իրենք էին պատրաստել, չնայած՝ մենք դեմ չէինք նրանց համար խորոված անելու դասընթաց ցույց տալ։

-Ինչքա՞ն տևեց այդ շրջագայությունը։

-Միայն 20 օր մենք ապրեցինք Արգենտինայում, ընդ որում այնտեղ ապրում էինք Adidas-ի բազայում, այն ժամանակ Արգենտինայում Adidas-ի տնօրենը հայ էր։ Հետո 10 օր Puma-ի բազայում ապրեցինք։

-Որի տնօրենը ևս հայ էր․․․

-Այո, հա-հա-հա։ Նրանք ողջ հավաքականին մեծ թվով ատրիբուտներ նվիրեցին։ Պատկերացրեք, դրսում 1997 թվականն էր, բոլոր ապրանքների ու սննդի դեֆիցիտ էր։ Դա հիանալի ստացվեց։

-Ի՞նչ մարզահագուստով էր խաղում հավաքականը։

-Puma-ի։ Այն ժամանակ Համլետ Մխիթարյանը կարողացել էր համաձայնության գալ այդ ընկերության հետ։ Նա այդ ժամանակ ապրում էր Ֆրանսիայի Վալանս քաղաքում։ Համլետը միայն խնդրեց, որ մեկնենք Ֆրանսիա ու էլ ոչ մի բանի մասին չմտածենք։

Շարունակելի․․․

Աղբյուր  ArmSport.am