«Ընտանիքն անգին է, կապը որ միավորում է մեզ, ամենամեծ ունեցվածքն է»․ Ժակ Շիրակ

Ժակ Շիրակը նախագահել է Ֆրանսիայում 1995- 2007 թթ։ Նրանից ավելի երկար տարիներ ղեկավար է եղել Ֆրանսուրա Միտտերանը։ Շիրակը առաջին նախագահն էր, որ կրճատեց նախագայության տարիները յոթից հինգի, և առաջինը որ ընտրվեց նախ յոթ տարի ժամկետով, ապա հինգ։ Ժակ Շիրակը հայտնի էր որպես մեծ բարերար։ Նա Փարիզի պարզունակ արվեստի թանգարանի ստեղծման նախաձեռնողներից մեկն էր։

Շիրակը դեմ էր 2003 թվականին ամերիկյան ռազմական ներխուժմանը Իրաք:

Նախկին նախագահն ամուսնացած էր Բերնարդ Շոդրոն դե Կուրսելի հետ։ Նրանք ամուսնացել էին դեռևս 1956թ-ին։ Ընտանքիում ծնվեց երկու աղջիկ, Լորանսը և Կլոդը։ Բացի այդ 1979թ-ին ընտանիքը Հարավային Վիետնամից որդեգրեց Ան-Դաո Տրակսել անունով աղջկան։ Շիրակի աղջիկներից Կլոդը հետագայում աշխատեց հոր մոտ որպես հաշվապահ և օգնական։ Ընտանիքը կարևոր դեր է ունեցել նախագահի կյանքում, և մի առիթով Շիրակն ասել է․

« Ընտանիքն անգին է, կապը որ միավորում է մեզ դա ամենամեծ ունեցվածքն է»։

Ժակ Շիրակը սովորել է Կառնո և Լյուդովիկոս Մեծի լիցեյներում, երեք ամիս աշխատել է փոխադրանավում: Ծառայել է ֆրանսիական բանակում, 1956-1957 թվականներին մասնակցել է Ալժիրի պատերազմին, որտեղ վիրավորվել է: Բարձրագույն կրթությունն ստացել է Ֆրանսիայի հեղինակավոր ուսումնական հաստատություններում՝ Քաղաքական հետազոտությունների ինստիտուտում և Վարչության ազգային դպրոցում : Ուսումն ավարտելուց հետո դարձել է պետական ծառայող, ապա սկսել է զբաղվել քաղաքական գործունեությամբ: Երիտասարդ տարիքում տարված է եղել կոմունիստական գաղափարներով, տարածել «Յումանիտե» թերթը: 1962 թվականին զբաղեցրել է իր առաջին քաղաքական պաշտոնը՝ Սան-Ֆերեոլի մունիցիպալ խորհրդական, այնուհետև գյուղատնտեսության նախարար, իսկ նախագահ Ժիսկար դ’Էստենի օրոք՝ Ֆրանսիայի վարչապետ:

1999 և 2006 թվականներին Ժակ Շիրակն այցելել է Հայաստան:

«Հայաստան գնալը հասարակ բան չէ», – պետական այցով Հայաստանի մեկնելու նախօրեին «Nouvelles d’Armenie» ամսագրի հարցազրույցում հայտարարել էր Ֆրանսիայի նախագահ Ժակ Շիրակը:

«Դա նշանակում է գնալ մի վայր, որը, անկասկած, աշխարհի ծագման ակունքներում է եղել։ Դա նշանակում է հանդիպում հնդեվրոպական առաջին եւ մեծագույն քաղաքակրթություններից մեկի հետ, վերջապես` հանդիպում դարեր շարունակ Ֆրանսիայի բարեկամ ժողովրդի հետ, որը, ինչպես ֆրանսիացիները լավ գիտեն, դյուրին ճակատագիր չի ունեցել»: