Ցեղասպանությունը հենց սա է

Դրսում ջերմաստիճանը գերազանցում է 40-ը, մայրաքաղաքի կենտրոնում գտնվող հսկա խանութում, որին նաեւ սուպերմարկետ են անվանում, իրեն վատ է զգում վաճառողուհիներից մեկը: Շոգին չի դիմանում: Երիտասարդ աղջիկ է, որը հազիվ 20-22 տարեկան լինի:

Ընկերուհիները ջուր եւ դեղ են բերում: Հետաքրքրվում ենք, թե որքա՞ն է աշխատանքային ժամը, հանգստանո՞ւմ են արդյոք օրվա ընթացքում: Խայտառակություն, ազգային ողբերգություն: Երիտասարդ աղջիկները, միջահասակ կանայք ոտքի վրա անդադար աշխատում են մոտ ութ ժամ: Իսկ գիտեք որքա՞ն են հանգստանում: Չգիտեք: Հանգստանում են 15-20 րոպե:

Հիմա կկարծեք, թե բարձր աշխատավարձ են ստանում: Մի կարծեք: Ստանում են ընդամենը հազիվ 150 դոլար:

Ոտքի վրա ութ ժամ, լարված աշխատանք, ընդամենը 15 րոպե հանգիստ, խայտառակ աշխատավարձ: Իսկ աշխատավարձ վճարողը միլիարդատեր է: Նա մեկ անգամ ընկերների հետ կուշտ փորով հաց ուտելիս, հավանաբար, ծախսում է տասն անգամ ավելի շատ, քան այդ աղջիկների աշխատավարձն է:

Իսկ հետո ասում են, թե ինչո՞ւ մեր կանայք հաճախ երեխա չեն ունենում, ինչո՞ւ են շատացել հիվանդությունները կամ ինչո՞ւ են երիտասարդացել հիվանդությունները:

Իսկ մի՞թե սա չէ ցեղասպանությունը: Աննկատ, քնքուշ ցեղասպանություն: Այո, համաձայն ենք, արժանապատվության պակասն է նաեւ հանգեցնում այս խայտառակությանը, բայց նաեւ կառավարության վարած սոցիալ-տնտեսական քաղաքականությունը, որի հետեւանքով գեղեցիկ եւ երիտասարդ հայուհիները ստիպված այս պայմաններում են աշխատում:

Կասեք՝ թող չաշխատեն: Այո, ճիշտն այս դեպքում չաշխատելն է, բայց արի այս ամենը բացատրի մի ժողովրդի, որի մի մեծ մասը տասը հազար դրամով վաճառում է իր արժանապատվությունն ու ազատությունը:

Աննա Բաղդասարյան

Top-News.am 

Այս թեմայով Մանե Գրիգորյանը՝ հայրիկի Արթուր Գրիգորյանի խորհրդանշական բաճկոնով