ՔՊ-ն ուժայինների վախը բռնել է, ուսապարկերն աշխուժացել են

Արդարադատության նախարարի պաշտոնից Գրիգոր Մինասյանին հեռացնելու օպերացիան, պարզվում է, իր հետքն է թողել Նիկոլ Փաշինյանի կառավարության մյուս անդամների, անգամ՝ ուժային կառույցների ղեկավարների վրա, որոնք իշխանության եւ նրա յուրաքանչյուր ուսապարկի դեմ թեպետ տասնյակ-հարյուրավոր նյութերի ու կոմպրոմատների են տիրապետում, բայց երեկ հերթով-կարգով-շարքով, մեկ մարդու պես՝ շտապել էին խորհրդարան ներկայանալ եւ ավելի քան 6 ժամ նիստերի դահլիճում պատանդառուի կարգավիճակում զեկուցում էին, ունկնդրում ուսապարկերին՝ հընթացս լսելով ընդդիմադիր պատգամավորների լուտանքները։

Գլխավոր դատախազ Աննա Վարդապետյան, Քննչական կոմիտեի ղեկավար Արգիշտի Քյարամյան, Հակակոռուպցիոն կոմիտեի նախագահ Սասուն Խաչատրյան, ԱԱԾ տնօրեն Արմեն Աբազյան, իսկ ՆԳ նախարար Վահե Ղազարյանը մի ամբողջ գումարտակ էր իր հետ բերել, ընդհուպ՝ բոլոր փոխնախարարներին։ Խորհրդարանին վերեւից նայող այս պաշտոնյաները գիտակցում են, որ Մինասյանին գահընկեց անողը ոչ թե ուսապարկերի խումբն է, այլ ինքը՝ Նիկոլ Փաշինյանը, որը տակից «ֆաս» հրահանգը տալիս է ու հրճվում, թե ինչպես են թիմակիցները հոշոտում նախարարներին, հետո էլ, դեմոկրատիա խաղալով, կազատի նրանց, ինչպես ազատեց Մինասյանին։ Եվ կբարձրացնի ՔՊ-ի ռեյտինգն ու ՔՊ-ականների ինքնագնահատականը՝ իբր թե ինքը հաշվի է նստում օրենսդիր իշխանության ներկայացուցիչների կամքի հետ։ Եվ այն նախարարները, որոնք չեն ուզում Մինասյանի ճակատագրին արժանանալ, մեկ մարդու պես ընդունել էին հրավերը, անգամ՝ ՔԿ ղեկավար Արգիշտի Քյարամյանը, որին անցած ամիսներին ՔՊ խմբակցությունը մի քանի անգամ հրավեր էր ուղարկել, սակայն նա արհամարհել էր եւ չէր ներկայացել ԱԺ։ 

ՔՊ-ական որոշ պատգամավորներ, իրենց հաղթանակից ոգեւորված, այնպես էին նեղը գցել ուժայիններին, որ ընդդիմադիրները նույնիսկ կարող էին նախանձել։ Իսկ Հովիկ Աղազարյանն ու Արգիշտի Քյարամյանը քիչ մնաց բռնցքամարտի բռնվեին․ Քյարամյանն իրեն փողոցում էր զգում եւ տղայական «ռազբորկա» էր սկսել ոչ միայն Աղազարյանի, այլեւ նրանից առաջ իր ելույթի ժամանակ դահլիճից ռեպլիկ թողած մի տղամարդու հետ, որը, ենթադրաբար, ԱԺ փորձագետներից էր։ Քյարամյանը, որը լսումների հենց սկզբին նստել էր Աղազարյանի կողքին ու պարբերաբար նրա ականջին ինչ-որ բան էր քրթմնջում եւ ժպտում, ամբիոնին հասնելուն պես ամենածանր հարվածը հենց Աղազարյանից ստացավ։ ՔՊ-ական պատգամավորը հետաքրքրվեց՝ ներկրվող ավտոմեքենաների դեպքում ԱԱՀ-ի փոփոխությունից հետո ինչո՞ւ է ՔԿ-ն համատարած վարույթներ հարուցում եւ, ըստ էության, խոչընդոտում միջին բիզնեսի գործունեությանը։

Քյարամյանն Աղազարյանին պատասխանելիս նկատեց, որ դահլիճից ինչ-որ մեկը ռեպլիկ է արձակում, եւ հաշիվ պահանջեց՝ մատն ուղղելով այդ կողմը․ «Սեւ շորով պատգամավոր, ի՞նչ ես ասում»։ Իր ելույթի ժամանակ Աղազարյանը փորձեց կարգի հրավիրել Քյարամյանին․ «Պարոն Քյարամյան, ես Ձեր դեմ անձնական ոչ մի բան չունեմ, սակայն այստեղ Դուք ելույթ եք ունենում, ու ինչ-որ մեկը շատ կոպիտ ձեւով ռեպլիկ է բաց թողնում, ու Դուք շատ կոպիտ ձեւով արձագանքում եք։ Դուք դրա իրավունքը չունեք»։ Քյարամյանը դիտողությունից հետո ուղղակի անկառավարելի դարձավ եւ ինչպես հռի-բռի գործեր է կարում, նույնպիսի տոնով էլ հակադարձեց եւ սպառնաց. «Էս երկրի երեսին էդպիսի մեկը չկա, որ կարողանա իմ ասածների վերաբերյալ ռեպլիկ բաց թողել, եթե եղել է այդպիսին, ուրեմն շատ մեղմ արձագանք եմ ցուցաբերել, արձագանքը հետագայում կզգացվի»։

Անդրանիկ Քոչարյանը փորձեց կրքերը հանդարտեցնել եւ «սաստել» Քյարամյանին։ «Դուք Ազգային ժողովում եք, եւ էդ տղայական խոսակցությունն էստեղ չի անցնում»: Քյարամյանը Քոչարյանի «բերնին էլ իջավ»։ «Դուք հանկարծ չորակեք իմ խոսակցությունները։ Տղայական է ազդարարման համակարգին «գործ տալ» ասելը»,- Քոչարյանին հիշեցրեց իր խոսքը ՔԿ նախագահը։ Նա այնպես էր փրփրել, որ եթե Սասուն Խաչատրյանն ու մյուսները չմոտենային եւ չհանդարտեցնեին, կոռուպցիոն աղմկահարույց բացահայտումներ կաներ տեղում, բայց սահմանափակվեց միայն Աղազարյանով. «Ինչո՞վ է պայմանավորված, որ առնվազն երկու անգամ ինձ դիմել են Ձեր տղայի հետ կապված քրեական գործով, կոռուպցիայի դեմ պայքարից եք խոսում․․․»: Հիմա էլ Հովիկ Աղազարյանին սկսեցին հանգստացնել, որը պահանջում էր անուններ տալ, թե ով է դիմել, բայց Քյարամյանն այդպես էլ անուն չտվեց։ Քյարամյանին դիտողություններ արեցին նաեւ այլ ՔՊ-ականներ՝ հիշեցնելով, որ իր կաբինետում չէ։ «Ձեր ժեստիկուլյացիան սահմանափակեք, երբ խոսում եք ԱԺ պատգամավորի հետ»,- հորդորեց Նարեկ Զեյնալյանը։ «Եթե պատգամավորի հետ են այսպես խոսում, քաղաքացո՞ւն ինչ կանեն»,- նկատեց Լուլուն։

Այս տեսարանը լավագույնս ցույց տվեց, թե արդարադատության ինչ մակարդակ է Հայաստանում, ինչ է կատարվում իրավապահ մարմիններում, եւ ինչպես կարող է մի հսկա կառույցի ղեկավարը բորբոքվել, եթե հանկարծ իրեն մի փոքր կսմթեն: Սա, ի դեպ, այն կառույցն է, որը զբաղված է Նիկոլ Փաշինյանի ընդդիմախոսների դեմ գործեր «կարելով» եւ մեկ ցուցմունքի հիման վրա մարդկանց կալանավորելով։

Պակաս ուշագրավ չէր նաեւ ՆԳ նախարար Վահե Ղազարյանի եւ ՔՊ-ականների «շփումը»։ Նախարարը մեծ տառապանքով մոտ կես ժամ ամբիոնի մոտ կարդում էր Հայաստանում հանցավորության մակարդակի վերաբերյալ ինչ-որ մեկի գրած տեքստը եւ երբեմն մի բառը երեք անգամից էր կարողանում ճիշտ արտասանել: Փորձում էր համոզել, որ Հայաստանում ոստիկաններին վստահում են, եկեղեցուց հետո, ըստ միջազգային հարցման, իրենք երկրորդ տեղում են, իսկ հանցավորության աճն այլ պատճառներ ունի: ՔՊ-ական Լուլուն` Լուսինե Բադալյանը, իր խոսքում լավագույնս բնորոշեց ոստիկանության գործունեությունը՝ ասելով, որ նրանց նկատմամբ վստահությունն այնքան քիչ է, որ մարդկանց տներում գողություն են անում, շատերն այլեւս ոստիկանություն չեն դիմում, որովհետեւ գիտեն, որ կա՛մ չեն բացահայտելու, կա՛մ բացահայտելուց եւ գողոնը հայտնաբերելուց հետո ոստիկաններն իրենց են դա վերցնելու։
Գլխավոր դատախազ Աննա Վարդապետյանն էլ, որ ոչ մի կերպ դուրս չի գալիս Փաշինյանի օգնականի կարգավիճակից, երբ հարցնում էին, թե ինչու վարույթներ չեն հարուցվում աղմկոտ գործերով, գործը դատարան չեն ուղարկում, դիցուք` ընդդիմադիր պատգամավոր Աշոտ Սիմոնյանին ոստիկանական ոհմակով ծեծի ենթարկելու կամ Փաշինյանի ավտոշարասյան կողմից հղի կնոջը վրաերթի ենթարկելու գործը, անգիր արած՝ նույն միտքն էր հնչեցնում, թե չկան բավարար ապացույցներ: Այնինչ ՔՊ-ական պատգամավոր Հակոբ Ասլանյանին ավտոբուսում «դավաճան» անվանած երիտասարդին, մի տեսանյութի հիման վրա, միջադեպից մեկ ժամ անց ձերբակալեցին։