Զգուշացեք․ Նիկոլը դառնում է անկառավարելի

Հայաստանում այլանդակ բռնաճնշումներ են՝ անմակարդակ, ապօրինի, գեղավարի ու անհեռանկար։ Իշխանությունը ում դեմ չի կարողանում պայքարել, ում պարտվում է, անցնում է քրեա-քաղաքական բռնաճնշումներին։

Վիճակագրություն են հրապարակել, ու մեր երկրում կտրուկ ավելացել են հանցագործությունները․ գիտե՞ք որն է պատճառը․ որովհետև մեր երկրի իրավապահ համակարգը զբաղված է քաղաքական երանգներով կալանավորումներով։ Դատարանները մինչև կեսգիշեր քննում են ՀՀ դրոշը ծածանելու համար մարդուն ազատությունից զրկելու հարցը։ Մարդասպանության գործերը ձգձգվում են, որովհետև դատարանները քաղաքական տեռորի մեջ են։ Զենքի գործադրմամբ հանցագործություններն ավելացել են, փողոցի մեջտեղում մարդկանց են սպանում, գլխից խփում, դա հեչ, էդ հանցագործները վտանգ չեն ներկայացնում Նիկոլի համար, իր համար վտանգ են ներկայացնում ընտրություներում հաղթող ընդդիմադիրները։ Կալանավորում են ում Նիկոլ Փաշինյանն ուզում է։ Դա անում են շատ կոշտ՝ տապոռի մեթոդով․ «սենց եմ ուզում և վերջ՝ արե՛ք»։

Դավադրությունը դնեմ դեռ մի կողմ, էկեք հասկանանք, ի՞նչ կատարվեց մեր երկրում, 2018-ից իվեր․ Նիկոլ Փաշինյանը հեղափոխություն կոչվածով, վերցրեց գործադիր իշխանությունը, հետո ասաց՝ սա քիչ է, ես պետք է վերցնեմ նաև օրենսդիր իշխանությունը, զոռբայությամբ վերցրեց։ Հետո ասաց չէ, դատարաններն էլ եմ վերցնելու, որ կարողանամ աշխատել։ Բայց քանի որ լրիվ հեռու էին պետական կառավարումից, հերն անիծեցին երկրի, շատ արագ բերեցին պատերազմ, հանձնեցին։ Հետո ասացին՝ պետք է արտահերթ ընտրություն անենք, որ կարողանանք աշխատել։ Արտահերթ ընտրություն արին, զոռբայությամբ, ճնշումներով, ահաբեկումներով, կեղծիքներով ընտրվեցին, ու էլի չեն կարողանում աշխատել, որովհետև մթնոլորտը չի թուլանում, որովհետև սաղ վարի են տվել, հետն էլ ամեն օր սխալներ են անում։ Հետո ասին՝ պետք է գյուղերում էլ իշխանությունը վերցնենք։ Հեռացրեցին ընդդիմադիր համայնքապետերին, նշանակեցին իրենց ԺՊ-ներին, սրանք վարչական ռեսուրսով, կեղծիքներով փորձեցին իշխանությունը վերցնել։ Համայնքներից կեսում չստացվեց, որտեղ ստացվեց՝ նախկիններով ստացվեց․ մի տեսակ էլի կիսատ է ամեն բան։ Հիմա որտեղ չեն կարողացել վերցնել իշխանությունը, որտեղ պարտվել են, հաղթողների գլխին սարքում են։ Էս մարդիկ չասացին՝ լավ, եկեք աշխատենք, արդյունք տանք, թող մարդիկ մեզ ընտրեն։

Ասում է՝ եկեք խաղանք իմ կանոններով, խաղում են, հաղթում են, հետո գլխներին սարքում է, բռնել է տալիս։ Տղամարդավարի պարտվել անգամ չկա․ թեկնածուին պարտվել է, տնից տանում են քննչական ու ձերբակալում։ Իրենք անտաղանդ են, չեն կարում ձեն հավաքել, խլում են իրավապահներով։ Վանաձորի ընտրություննե՞րն ասեմ, Վարդենիսի ընտրություննե՞րն ասեմ, Վեդիի ընտրություննե՞րն ասեմ, Թալինի ընտրություննե՞րն ասեմ։ Ասում են՝ միացիր ինձ, չի միանում, գործ են սարքում գլխներին։ Վարդենիսում հաղթածին կալանավորել են հաղթելու համար։ Ավելի լավ չէ՞ փոխեք ընտրական օրենսգիրքը, մի հոդված ավելացրեք՝ ընտրություններում, անկախ ձայների քանակից, հաղթող է ճանաչվում ՔՊ թեկնածուն, ու էս գլխացավանքներից ազատեք ընտրվողներին։

Ընդդիմությունից ով իրենց դուր չի գալիս, չեն կարողանում լռեցնել, միանգամից կալանք են տալիս։ Լավ էսքան պրիմիտի՞վ։ Մեր երկրում կա Ազգային ժողովի 2 տասնյակ պատգամավոր, որոնց դեմ քրեական գործ կա։ Բոլորը խափանման մի տեսակի միջոցի տակ են։ ԱԺ ընդդիմադիր փոխնախագահին անգամ արգելել են երկրից դուրս գալ, հանձնաժողովի նախագահին արգելել են երկրից դուրս գալ։ Ես ժողովուրդն եմ, մարդու ընտրել-բերել եմ խորհրդարան, ժողովրդի ընտրյալը ԱԺ նիստը կիսատ է թողնում, որ գնա դատվելու։ Սա աբսուրդ է։ Կառավարության դիմաց մարդ բողոքի ցույց է անում, հաջորդ օրը լրիվ ուրիշ մեղադրանք է առաջադրվում։ Ոնցոր մտնես ռինգ, դիմացինիդ ձեռքերը կապել տաս, զանգես գան բռնեն-տանեն, հետո ասես՝ տեսեք, արդար պայքարում հաղթեցի։ Սրանք անազնիվ խաղի չեմպիոններ են։

Հասկանո՞ւմ եք ինչ տպավորություն են ուզում թողնել՝ մեր երկրում բոլոր ընդդիմադիր պատգամավորները հանցագործ են, ընդդիմադիր համայնքապետերը հանցագործ են, կառավարության դիմաց ցույց անողները հանցագործ են, ընդդիմադիր թեկնածուները հանցագործ են, նրանց ընտրողները հանցագործ են, գերիները հանցագործ են, որովհետև նրանց հարազատները բողոքում են և այսպես շարունակ։

Ու այս ամենին լուռ հետևում են բոլոր միջազգային կառույցները․ ԵՄ դեսպանատան ծպտունը դուրս չի գալիս, հենց քաղաքի կենտրոնում է գտնվում, իր քթի տակ է էս ամենը։ Սասնա ծռերը տեռորիստական ակտ էին արել մեր երկրում, ոստիկաններ էին սպանվել, ԵՄ դեսպանը նրանց դատին գնում-նստում էր։ Հիմա չկա։ ԵԽ գրասենյակը լուռ է, Ամերիկայի և մյուս դեսպանատները լուռ են։ Երեկ կալանավորում են Նարեկ Մանթաշյանին՝ դրոշ ծածանելու համար, Վանաձորի ընտրված համայնքապետ Մամիկոն Ասլանյանին, ու ինչի՞ համար․ որ ավագանու նիստը առանց իրեն անեն, ձայները չհերիքի քաղաքապետ ընտրվելու համար․ նույն օրը Ֆրանսիայի դեսպանը գալիս-հանդիպում է Վարչապետի աշխատակազմի ղեկավարին ու քննարկում է հայ-ֆրանսիական բարեկամական հարցեր, կառավարման ոլորտում համագործակցություն։ Ժողովրդավարության բաստիոնում մարդկանց են կալանավորում հենց էնպես, Ֆրանսիայի դեսպանը այսօր ասելիք չունի, առաջ իրենց կկոտորեին։ Գերմանիայի դեսպանը 2008 թվականին Լևոնի միտինգներին բեմի կողքից չէր հեռանում, հարցնում էինք ինչո՞ւ եք մասնակցում, ասում էր՝ հետևում եմ գործընթացներին, որ ընթանան ժողովորդավար կերպով։ Հիմա ո՞ւր եք։ Հանուն չգիտեսթե ինչ շահերի՝ լուռ են։

Իսկ ամենից նողկալին իրավապահ համակարգի որոշ ներկայացուցիչների վարքն է։ Լավ, դուք ընդհանրապես թասիբ ու նամուս չունե՞ք։ Դատավորը մարդուն կալանք է տալիս ՀՀ դրոշ ծածանելու համար, նույն տրամաբանությամբ, պետք է նույն դատավորը ցմահ տար Նիկոլին, որ ՀՀ դրոշը նասկի էր սարքել։ Ընտրություններից առաջ բոլոր մարզպետները, քաղաքապետերը դրամական օգնություններ են բաժանում բնակիչներին, դատախազություն ենք դիմում, ասում են՝ գործը ուսումնասիրում ենք, բայց նույն մեղադրանքով Գորիսի ընդդիմադիր համայնքապետին կալանավորում են։ Մյուսների գործը ուսումնասիրում են, Առուշանյանին՝ միանգամից կալանավորում։ Վանաձորում իշխանության թեկնածուն քարոզարշավն անում է օրենքների խախտումներով, գողացված համարանիշով ավտոմեքենա է օգտագործում, դա հեչ, ընդդիմադիր թեկնածուն պայքարում-հաղթում է՝ կալանավորում են։ Բացահայտում ես Նիկոլի թիմի հանցագործությունները, հետո ընկնում ես դատախազության, ոստիկանության հետևից, որ ընթացք տան, մի ամիս է՝ ասում են ուսումնասիրում ենք, իսկ հենց պետք է ընդդիմադիր համայնքապետի կալանավորեն, որ չմասնակցի ավագանու նիստին, պարզվում է՝ արդեն ուսումնասիրել են, գործերը պատրաստ են։ Սա երկակի ստանդարտ չէ, ժողովուրդ, սա կոչվում է ռե-պրե-սիա։ Դրանց համար, Նիկոլի կամքը օրենք է։ Ենթարկվում են բոլորը՝ թե՛ ձերբակալողները, թե՛ ձերբակալվողները։

Լավ, ինչպե՞ս էս իրավապահ համակարգը դարձավ էս արկածախնդիրների ձեռքում գերի․ մի անգամ աչք փակեցին Նիկոլի մի աապօրինության վրա, մի անգամ մի գործ արեցին Նիկոլի խաթեր, մի անգամ՝ զանգով, մի անգամ՝ ակնկալիքով, մի անգամ՝ նրա տրամադրությունից վախենալով ու մի օր էլ տեսան,որ արդեն լրիվ նրա իշխանության տակ են ու բռի մեջ․ երեք տարի առաջ ոնցոր արդարամիտ էին քիչ թե շատ, էսօր էլ չէ։

Ժողովուրդ, էս ռեպրեսիաները նոր չեն սկսել, սկսել են հենց 2018 թվականի ամռանից։ Հիշում եք, չէ՞։ Առաջինը հարված ստացավ ու պայքարեց ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանը․ ասին՝ ուզես-չուզես՝ պտի կալանք տաս, տվեցին, նստեց։ Էն ժամանակ մեռանք ասելով, որ եթե սա սենց է սկսում, ուրեմն սկսելու է ռեպրեսիաների մեծ ալիք, չի կարելի թույլ տալ ու կողքից նայել, հակառակ դեպքում ձեզ է հասնելու, բոլորիդ։ Մոմի լույսով էինք մարդ գտնում, որ համարձակվի կարծիք հայտնել, մասնավոր զրույցներում բողոքում էին, հրապարակային ձայն չէին հանում, որ իրենց չհիշեն։ Ձնագնդի էֆեկտ ստացավ, արդյունքում Ռոբերտ Քոչարյանի գործը փակվեց՝ նրա արդարացումով, իսկ այդ ձնագնդին հասնում է արդեն մյուս բոլորին․ ուրիշի համար չեք պայքարել, հիմա ուրիշները պետք է պայքարեն ձեզ համար։ Հիմա արդեն այդ ձնագնդին կլանում է նաև հեղափոխության զավակներին, էն ժամանակ չարախնդողներին, սև ու սպիտակ անողներին, Նիկոլի ամեն արարքի ծափ տվողներին։ Ու սա դեռ վերջը չէ, սա շարունակություն է ունենալու։ Նիկոլը բռնեց սկզբում ումից վախենում էր, ով կարող էր իրեն խանգարել․ հիմա բռնում է ում պարտվել է, վաղը բռնելու է նրանց, ովքեր ձայն են տվել ընդդիմությանը, դրանից հետո կանցնի արդեն իրեն ընտրողներին բռնելուն։

Կարճ ասած՝ այս բոլորը գալիս է վախերից։ Վախերի մեջ են ապրում։ Նիկոլ Փաշինյանը ոչ մեկի չի կարողանում վախեցնել, բայց վախենում է բոլորից՝ թե՛ ազատության, թե՛ անազատության մեջ գտնվողներից։ Նա իր վախերի գերին է վաղուց։

Մի հուսադրող բան կա այս ամենում։ Քանի որ Նիկոլ Փաշինյանի գործողություններից տուժածների թիվն ամեն օր երկրաչափական պրոգրեսիայով աճում է, այս ամենը երկար շարունակվել չի կարող։ Շուտով ընդդիմադիր կդառնան ոչ միայն բռնաճնշումների ենթարկվածները, այլ նաև այսօրվա բռնաճնշողները։

yerevan.today