Չգիտեմ էս ինչ կատարվեց մի ակնթարթում,ունեիր ու հիմա չունես...
Սեպտեմբերի 27-ից սկսած Եռաբլուր պանթեոնում և Հայաստանի տարբեր պանթեոններում նշվում է մեր Հերոս Բալեքի անմահանալու մեկ տարին։Ամեն օր Եռաբլուրը մարդաշատ է,խնկաբույրն ամենուր է,մայրերի ողբաձայն տառապանքը երկինք է բարձրանում,հայրերն էլ լուռ տառապում մի բուռ են դառնում։Չգիտեմ էս ինչ կատարվեց մի ակնթարթում,ունեիր ու հիմա չունես,ունես միայն սառը քար,խունկ,ածուխ ու տիեզերական չափի հասնող կարոտ։
Կարոտի մեջ զույգ աչքեր անմեղ հայացքով քեզ են նայում ու կարծես շշնջում են«մամ պապ ես ապրել էի ուզում»։Ու ցավից,մեղքի զգացումից,որ ծնող դու ապրում ես զավակդ ոչ մեռնել ես ուզում,հա իրոք մեռնել։Ու ավելըն ասեմ Եռաբլուրում նոր փոսեր են ծածկվում՝նոր շիրիմներ։Ոչինչ չի փոխվել.ցավը չի մեղմացել,ցավին համակերպվել չի ստացվել,ոչինչ չի մոռացվել,ընդհակառակը ավելի է ուժգնացել ցավն ու կարոտը։Միայն մի բան է անփոփոխ մնացել,մեղավորները չեն պատժվել։Քնում (եթե իհարկե ստացվում է) ու արթնանում եմ վրեժի սպասումով ինչպես թուրքի այնպես էլ ներքին թուրքի հանդեպ։
ՍԱՏԿԵԼՈՒ ԵՔՔՔ
Աստղ Գակեյան-Մանասյանի ֆեյսբուքյան էջից


















































ՀՀ տարածքում Ադրբեջանի ԶՈՒ դիրք չի կառուցվել. ՊՆ մամուլի խոսնակ
Ցիկլոնի ներթափանցմամբ պայմանավորված տեղումներ, բուք կլինեն
Դադարեցրել եմ անդամակցությունս «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությանը․ Վլադիմիր Վարդանյան
Ինչո՞ւ է աղմկում Երևանը
Մասնագիտական ուսուցումը կարող է ավելի գրավիչ դառնալ
Ինչո՞ւ չունենք կանաչ Երևան
Անչափահասների կողմից կատարված հանցագործություններ. 2025 թվական
Տղամարդն Իրանից Հայասատան է տեղափոխել 22 կգ թմրամիջոցով պարկ
Կորեան կամրապնդի իր բարեկամությունն ու կապերը Չինաստանի հետ
Կոռուպցիոն գործերով 2025 թվականին վերականգնված գումարի չափը շուրջ 4 անգամ գերազանցել է 2024 թվականի ...