1USD = AMD
1EUR = AMD
1RUB = AMD
Այսօր՝ 24 հոկտեմբերի 2018թ., 00:00
Հարկային տեսչությունը հարձակվել է ETTO KIDS մանկական զարգացման և ժամանցի կենտրոնի վրա Արմեն Սարգսյանը որոշել է դիմել Սահմանադրական դատարան Առանց հիշողության հասարակությունն անչափ խոցելի է Օլգա Բուզովայի ու Քսենյա Բորոդինայի հայկական պարը «Միսիս աշխարհ-2014»-ի տարեդարձին (տեսանյութ) ՀՅԴ-ականը մտահոգություն ունի, որ Փաշինյանը կօրինականացնի նույնասեռ ամուսնությունները Բրյուսովի անվան համալսարանում լեսբուհիները ծեծել են մի ուսանողուհու Այսքանից հետո ԱԱԾ-ն պարտավոր է ապահովել Լենա Նազարյանի անվտանգությունը Քիչ շարժունակ կենսակերպը ծխելուց ավելի վտանգավոր է Տղամարդը լուսանկարել է անդունդի եզրին գտնվող սիրահարներին և նրանց է որոնում Սև ծովի հատակին հնագույն, չվնասված նավ է հայտնաբերվել Կիպրոսի բնակիչը ներսից տեսագրել է տորնադոն Արքայազն Չարլզի կինը՝ Քամիլան, ապահարզան է պահանջում Սլովակիայի վարչապետի ավտոմեքենան եղջերուի է բախվել (Տեսանյութ) Խաշոգջիի սպանությունը մանրակրկիտ ծրագրվել էր. Էրդողան Դավիթ Տոնոյանի հրամանով ԶՈՒ մի խումբ պաշտոնյաներ ենթարկվել են կարգապահական տույժի «Լիահույս ենք, որ ՀՀ ղեկավարությունը մոտ ապագայում քաղաքական կամք կդրսևորի բանակցային գործընթացը շարունակելու համար». Մամեդյարով «Երկիրը կառավարում է «գողական երազանքը». Գրիգոլ Վաշաձե Թրամփը զորք կուղարկի սահման՝ ներգաղթյալների բազմահազարանոց «քարավանը» կանգնեցնելու համար (լուսանկարներ) Մենք իշխանություններից աջակողմյան ղեկով մեքենաների խնդրի լուծում ենք սպասում հօգուտ Հայաստանի քաղաքացիների Դատարանը վարույթ է ընդունել Քոչարյանի որդու հայցը՝ ընդդեմ Արթուր Վանեցյանի Բաքուն պատրաստ չէ կոնկրետ քայլերի գնալ ղարաբաղա–ադրբեջանական հակամարտության կարգավորման համար Խաշոգջիի մարմինը գտել են Սաուդյան Արաբիայի հյուպատոսի նստավայրում. Դողու Փերինչեք Փետրվարի 31-ի որոշումը եւ պապայի 25-ամյա քաղաքապետը ԵԱ. Հայաստանը նվաճեց արծաթե եւ բրոնզե մեդալ Ադրբեջանի ԱԳ նախարարը խուսափել է ՀԱՊԿ–ին անդամակցելու մասին հարցի պատասխանից Բաքվի դպրոցներից մեկում մի ամբողջ զինանոց են գտել «Ոչ ես, ոչ իմ հարազատներից որևէ մեկը չի պատրաստվում լքել Հայաստանը». Արմեն Գևորգյան Շարլիզ Թերոնը մերկացել է Dior-ի համար. թիզերի առաջին կադրերը Նիկոլ Փաշինյանին կառաջադրեն վարչապետի թեկնածու Եվգենի Պետրոսյանի օգնականը մեկնաբանել է իր հղիության մասին լուրերը Դեպի ԱՄՆ-ի սահման շարժվող ներգաղթյալների «քարավանին» մեկ գիշերում 5.000 մարդ է միացել (լուսանկարներ, տեսանյութ) Ութամյա կրթությամբ անասնագողը դարձել է Լուսահովտի գյուղապետ Ֆուտբոլի հայ տեսուչներն ու մրցավարները նշանակումներ են ստացել Եվրոպայում 8-րդ դասարանի աշակերտը դանակով հարձակվել է ուսուցչի վրա Անոմալ ուժեղ կարկուտը Հռոմի փողոցները ծածկել է սառույցի հաստ շերտով (լուսանկարներ, տեսանյութ) Ուսեյն Բոլթը մերժել է ավստրալական ֆուտբոլային ակումբին Ադրբեջանի ԳՇ պետը մեկնել է Իսրայել Ինչպես հեռավորությունից Android-ից գաղտնաբառեր գողանալ (Տեսանյութ) Թելման Թադեւոսյանը նշանակվել է Երեւանի Նուբարաշեն վարչական շրջանի ղեկավար Անհրաժեշտ ստորագրությունները հավաքվել են. ՀՅԴ–ն հրաժարվել է միանալ Արման Աբրահամյանը նշանակվել է Երեւանի Էրեբունի վարչական շրջանի ղեկավար «Ծառուկյան»-ը եւ «Ելք»-ը արտահերթ նիստ հրավիրելու ստորագրահավաք են սկսում. Օրակարգում կրկին ԸՕ-ն է Ռուս-ամերիկյան պայմանագրի չեղարկումը կունենա ծանր հետևանքներ Կանխատեսելի նշանակումն արվեց Ստամբուլում բանտից փախած հանցագործը փողոցում 11 մարդու է դանակահարել «Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչ» ԲԿ-ի բժիշկն ու նրա ընկերները կասկածվում են քաղաքացուն դաժան ծեծելու մեջ Թեժ պայքար ընդդիմության «թափուր աթոռը» զբաղեցնելու համար Կապանի հաղթած քաղաքապետին առաջարկել էին անդամագրվել ՔՊ-ին Իշխանությունը չէ, որ պետք է որոշի մամուլի ազատության աստիճանը Սեքս-ռոբոտը Tinder-ում 2 ժամում ծանոթացել է 92 տղամարդու հետ Որոշել են կրճատել նախարարությունների թիվը Լոռու նորանշանակ մարզպետի ունեցվածքը Գալկինը դահլիճներ է լցնում՝ Պուգաչյովային դավաճանելուց հետո իր համերգներին Ընտրական օրենսգրքի փոփոխությունները տապալելով ՀՀԿ-ն ծառայություն մատուցեց Նիկոլ Փաշինյանին Չեմպիոնների լիգա. Օրվա խաղերի անոնս Սահմանադրական խառնաշփոթ. հնարավոր դավադրությունների սպասելիս. Բա որ հանկա՞րծ Սաուդցի լրագրող Ջամալ Հաշոգին խեղդամահ է եղել, երբ փորձել է փախուստի դիմել․ «Ռոյթերզ» Պետությունը՝ իշխանության խաղալիք Քննիչների շրջանում դժգոհությունները խորանում են Բարի մարդիկ ավելի շատ պարտքեր ունեն Ամեն ինչ կախված է Արմեն Սարգսյանից Գիտնականները պարզել են, թե ինչպիսի տղամարդկանցից են ծնվում ամենաառողջ երեխաները Ջուլիանի․ «Ես ճանաչում եմ Հայոց ցեղասպանությունը, այն պատմական փաստ է» Առանց սեքսի հարաբերությունները նույնպես կարող են երջանիկ լինել. հոգեբան Բելառուս լրագրողի արկածները Երեւանում Ինդիանապոլիսի կենդանաբանական այգում էգ առյուծը սպանել է արուին և իր երեք ձագերին Ադրբեջանում Լինչի դատաստանի են ենթարկել ամուսնացած կնոջը գայթակղողին Եթե ցանկանում եք նիհարել, ապա մի հրաժարվեք տեկիլայից «Իրենց սեփական աշխատանքային թերությունները թող չփաթաթեն ՀՀԿ-ի վզին». Էդուարդ Շարմազանով Հրուշակեղենի հայրենական արտադրողները բողոքում են Քրեական գործ է հարուցվել «Ֆլեշ» ՍՊԸ տնօրենի նկատմամբ «Տնտեսական աճի տեմպը շարունակում է գահավիժել». Հրանտ Բագրատյան Խոշտանգում կատարելու մեջ մեղադրվող ոստիկանության Սևանի բաժնի երեք ծառայողներն ազատության մեջ են ՀՀԿ-ն բոյկոտեց, ԸՕ փոփոխությունները չընդունվեցին Նիկոլ Փաշինյանը կրկին սպառնում է ժողովրդին փողոց հանել Ալավերդու պղնձաձուլական գործարանը փակվել է արտանետումների պատճառով Ճգնաժամի պատճառը պարտադրանքն է Լեւոն Արոնյանը տարել է 2 հաղթանակ եւ կմրցի Սամուել Սեւյանի հետ Ընտրական օրենսգրքի փոփոխությունների նախագիծը քվեարկության կդրվի 17.30-ին. ԱԺ-ն խորհրդի նիստ է անում Երևանում տեղի ունեցած ծեծկռտուքից կան դանակահարվածներ. բժիշկները պայքարում են նրանց կյանքի համար
Հարցում

101-րդ օրվա անելիքը. մաս 2. Թույլ չտալ պատերազմ

Սկիզբն՝ այստեղ

Խաղաղությունը չի կարող լինել միայն ցանկություն։ Խաղաղությունը ծանր, հետևողական, գրագետ աշխատանք է։

Հայաստանի համար հարցերի հարցը մնում է ղարաբաղյան խնդիրը, պետության անվտանգությունը։ Այսքանով հանդերձ՝ հանրային կյանքում խնդրի շուրջ մինչ օրս չկա համակարգված քննարկում։

Ակնհայտ է, որ Ադրբեջանն այսօր գնում է բանակցությունների ակտիվացմանը՝ փուլը գնահատելով իր համար նպաստավոր, և միևնույն ժամանակ պատրաստվում է պատերազմի։ Իրեն այս փուլում դիրքավորում է որպես Ռուսաստանի ռազմավարական դաշնակից ու փորձում է աջակցության նոր ռեսուրսներ գտնել՝ ձևավորվող Բաքու-Մոսկվա-Անկարա առանցքում։

Մեծ հաշվով, բոլորն ուզում են խաղաղություն։ Տարբեր են, սակայն, խաղաղության մասին պատկերացումները։ Այնուամենայնիվ, մինչև մեր և Ադրբեջանի տարբերությունների մասին խոսելը, փորձենք հասկանալ խաղաղության ներհայաստանյան պատկերը։

Խաղաղություն ըստ Զոյայի

Զոյա Թադևոսյանին ընդունենք որպես այս շերտի հավաքական կերպար, ուղղակի որովհետև նա է վերջերս հնչեցրել հայտնի մոտեցումները։ Ըստ այս տեսակետի՝ Հայաստանը խաղաղության հասնելու համար պետք է գնա արագ, միակողմանի զիջումների՝ դուրս բերի իր զորքերը որոշակի շրջաններից և ինչ-որ միջազգային երաշխիքներով ստանա խաղաղություն։ Սա նոր տեսակետ չէ և մշտապես ունեցել է փոքր աջակցություն։ Ինչո՞ւ. որովհետև սա դեպի խոշոր պատերազմ տանող ամենակարճ ճանապարհն է։ Անվտանգության գոտու միակողմանի վերացումն ուղղակի սպառնալիք է լինելու Արցախի և Հայաստանի համար։ Միակողմանի զիջումները բացելու են պատերազմի դռները։ Հիմա պարզապես կարևոր է հասկանալ՝ արդյո՞ք Զոյա Թադևոսյանն ինքնուրույն որոշեց կրկին բարձրաձայնել այս մոտեցումը, և ինչո՞ւ հիմա. դա փորձնական, հետախուզական քա՞յլ էր, թե՞ պարզապես անպատեհ պոռթկում։ Տարբերությունը, հասկանում ենք, ահռելի է։

Խաղաղություն ըստ ծայրահեղականների

Սա հակառակ բևեռն է, երբ խաղաղության գրավականը համարվում է այսպես կոչված «քուռ-արաքսյան» հանրապետությունը։ Զուրկ որևէ բանական հաշվարկից, իրականությունից կտրված նպատակ։ Այս շերտին երբեք չեն պիտակավորում որպես դավաճան, հող հանձնող և այլն, ավելին՝ նրանք համարվում են հայրենասեր, ազգանվեր մարդիկ, սակայն իր վտանգավորությամբ այս տեսակետը չի զիջում նախորդին։ Որպես գաղափար սա ինչ-որ իմաստով հակակշռում է նախորդ տեսակետի կողմնակիցներին, և որպես քաղաքական հեռանկար նույնպես կա ընդհանրություն՝ այս ուժերի՝ իշխանության գալը վտանգավոր է։

Խաղաղություն ըստ Հայաստանի

Ի տարբերություն Ադրբեջանի՝ Հայաստանում իշխանությունները փոխվում են։ Հետևաբար՝ անկախ տեսակետների և մտածողության տարբերությունից, անկախ հարաբերությունների որակից, պետք է լինի սկզբունքների մի փաթեթ, որը պետք է փոխանցվի իշխանությունից իշխանություն, և որը որևէ իշխանություն չպետք է խախտի։

Անկախ նրանից՝ ինչ պարբերականությամբ է փոխվում իշխանությունը և ով է գալիս իշխանության, այս սկզբունքները պետք է պահպանվեն.

1. Կա փոխզիջման կարմիր գիծ, որից այն կողմ Հայաստանը երբեք չի գնալու։

2. Չկա առանձին Արցախի հարց։ Դա մեր պետականության հարցն է։ Արցախը Հայաստանի դարպասն է։

3. ՀՀ և Արցախ Հանրապետության իշխանությունները միշտ պետք է ունենան փայլուն հարաբերություններ՝ հիմնված վստահության, հարգանքի և բացարձակ անկեղծության վրա։

4. Տնտեսական զարգացումը արցախյան խնդրի խաղաղ լուծման ամենակարևոր նախապայմաններից է։ Երկրի անվտանգությունը թիվ 1 խնդիրն է, և անհրաժեշտ են լուրջ ռեսուրսներ։

5. Հայաստանի ցանկացած նոր իշխանություն պետք է ավելի ուժեղացնի Հայաստանի և Արցախի ինտեգրացիան։

6. Չի կարող լինել որևէ խոչընդոտ, որ Հայաստանի և Արցախի գործող և նախկին ղեկավարները ղարաբաղյան խնդրով շփվեն միմյանց հետ։ Եթե մենք ուզում ենք պետություն, ուրեմն պետք է ունենանք պետական մտածողություն։ Բոլոր անձնական քմահաճությունները պետք է ճնշվեն հանրային պահանջի ներքո։ Հասարակության այսօրվա որակը, ցավոք, այդպիսին չէ։ Մնում է անհատների լրջությունը։

Խաղաղություն ըստ Արցախի

Զուտ զգացմունքային տեսակետից՝ խաղաղություն թերևս բոլորից շատ ուզում են Արցախում։ Շատ դժվար է ապրել մշտական պատերազմի վտանգի տակ։ Բայց փաստ է, որ այդ վտանգի տակ Արցախն ակնհայտորեն զարգանում է. տնտեսությունը ակտիվացել է, ստեղծվում են ընտանիքներ, ծնվում են երեխաներ, զարգացել է տուրիզմը, մշակութային կյանքը։ Երկիրն ամենօրյա պատերազմական վտանգի տակ ապրում է լիարժեք խաղաղ կյանքով։ Այսօրվա արցախյան կյանքում, իհարկե, առանցքային է նախագահ Բակո Սահակյանի դերակատարությունը։ Ճակատագրի բերումով՝ նրան բաժին է ընկել ամենադժվար ու ամենակարևոր դերերից մեկը՝ ապահովել կայունություն, ապահովել տնտեսական զարգացում, ապահովել լավ հարաբերություններ ՀՀ նոր իշխանությունների հետ, ապահովել բանակի և հրամկազմի առողջ մթնոլորտը։ Սրանք բոլորը բարդ խնդիրներ են։ Այս առումով՝ Արցախում արտահերթ ներքաղաքական պրոցեսների զարգացումն ուղղակի դեպի պատերազմ տանող ճանապարհ է։
Խաղաղության ղարաբաղյան բանաձևը հստակ է՝ որքան շատ կյանք լինի Արցախում, այնքան խաղաղությունը կլինի ուժեղ։

Քաղաքական-հասարակական առումով կյանքը պետք է չլճանա։ Քաղաքական ուժերը, անհատները պետք է պատրաստվեն ընդամենը երկու տարի հետո կայանալիք ընտրություններին։

Տնտեսական և հանրային կյանքի առումով. Արցախում պետք են նոր տնտեսական ծրագրեր և ռեսուրսներ։ Եթե մենք ուզում ենք խաղաղություն, մենք պետք է զարգացնենք Արցախի տնտեսությունը և ակտիվացնենք կյանքն այնտեղ։ Այստեղ չափազանց կարևոր է ՀՀ նոր իշխանությունների դերակատարումը, հետհեղափոխական ալիքը։ Արցախում կարելի է կազմակերպել խոշոր բիզնես ֆորում՝ Հայաստանի և սփյուռքի ֆինանսական շրջանակների մասնակցությամբ։ Հիմա դրա պահն է։ Չվախենանք Արցախում գրագետ, մեծ ծրագրեր սկսելուց, ինքներս մեր ձեռքով խաղաղություն պարտադրելուց։
Բարձրացնել Արցախի միջազգայնացման մակարդակը. այցեր, տուրիզմ, ռեպորտաժներ, փառատոներ, մրցումներ և այլն։

Արցախում պետք է կազմակերպվեն մշակութային փառատոներ։ Արցախցին պետք է ապրի այդ կյանքով։ Խնդրեմ, սա էլ՝ ՀՀ նոր մշակութային քաղաքականության մի ուղղություն։

Արցախում կարիք կա տարբեր մասնագիտացումների բարձր որակավորման բժիշկների։ Խնդրեմ, սա էլ՝ ՀՀ նոր առողջապահական համակարգի մի ուղղություն։ Միանգամայն լուծելի խնդիր։

Արցախում պետք է կազմակերպվեն գիտական, կրթական կոնֆերանսներ, ուսումնական հավաքներ, ճամբարներ։

Արցախում պետք է կազմակերպվեն մարզական միջոցառումներ։ Սա էլ՝ օլիմպիական կոմիտեի համար՝ Նոր Հայաստանում աշխատելու ուղղություն։ Մարզական ֆեդերացիաների համար աշխատելու նոր դաշտ։

Եվ այլն, և այլն։

Մենք այս ամենով կկարողանանք ակտիվության լրիվ այլ մակարդակի բերել կյանքը Արցախում, ինչը խաղաղության և խաղաղ բանակցությունների ամենակարևոր պայմանն է։

Այս ամենն ունի նաև այլ չափազանց կարևոր նշանակություն՝ որակապես նոր մակարդակի բերել Արցախի և Հայաստանի հանրային ինտեգրումը՝ հե՛նց այսօր, հե՛նց վերջին զարգացումներից հետո։ Ուզում եմ վստահ լինել, որ Նիկոլ Փաշինյանն ու Բակո Սահակյանը շատ լավ են գիտակցում սրա անհրաժեշտությունը։

Խաղաղություն ըստ արտաքին աշխարհի

Արտաքին քաղաքական կոնյունկտուրայի ցանկացած փոփոխություն ի վնաս մեզ՝ էապես ուժեղացնում է Ադրբեջանի ռազմական հավակնությունները։ Չհասկանալ սա՝ ուղղակի նշանակում է խաղալ պետության ճակատագրի հետ։ Լայն զանգվածներին մի պահ հաճելի հակառուսական դեմարշները պետք է դադարեցվեն։ Սա՝ որպես առաջին քայլ։

Պետք է ընդունել, որ արտաքին աշխարհում երեք ամիս առաջվա նորհեղափոխական հետաքրքրությունը Հայաստանի հանդեպ կտրուկ նվազել է, իսկ Ադրբեջանի նավթի և այդ երկրի նոր լոգիստիկ նախագծերի հանդեպ՝ դեպի Իրան, Եվրոպա, Թուրքիա, հետաքրքրությունը կտրուկ աճում է։ Ադրբեջանն աննախադեպ ինտեգրացիա է սկսել Ռուսաստանի հետ՝ քաղաքական, մշակութային, փորձագիտական, բիզնես դաշտի, լրատվական շրջանակների տոտոալ ինտեգրացիա։ Մենք ակնհայտորեն այստեղ սկսում ենք զիջել։ Սրան պետք է շատ լուրջ վերաբերվել և հակաքայլերը մշակել։

Սրան զուգահեռ՝ հիմա ուղղակի խոսվում է Ադրբեջանի՝ ՀԱՊԿ անդամակցության հնարավորության մասին։ Այն նույն ՀԱՊԿ-ի, որի հանդեպ մենք, մեղմ ասած, չափից դուրս անզգույշ գտնվեցինք։ Խոսվում է Ադրբեջանի՝ ԵԱՏՄ անդամակցության մասին։ Մենք պատասխանում ենք վետոյի իրավունքի կիրառմամբ։ Բայց հիշենք. վետոն վերջին քայլն է, վերջին փամփուշտը։

Մենք շատ ուշադիր պետք է լինենք մեզ հարևան երկրների տնտեսական մարտահրավերների հանդեպ։ Ռուսաստանը, Իրանը, Թուրքիան գտնվում են ամերիկյան հզոր ճնշումների տակ, ու ֆինանսական ցնցումներն ու փլուզումները դեռ նոր են սկսվում։

Արդյո՞ք մենք ունենք համապատասխան մշակված սցենարներ՝ տարբեր զարգացումների համար։ Առաջարկում եմ սկսել քննարկել այս հարցերը՝ բաց, փակ ֆորմատներով, բայց կարևորը՝ աշխատանքային, չթատերականացված մթնոլորտում, որպեսզի լուծումներ ուրվագծվեն։ Հայաստանում կան շրջանակներ, անհատներ, որոնք դուրս են հեղափոխություն-հակահեղափոխություն պարզունակ մոդելից։

Շատ վտանգավոր է՝ խաբվել լայն զանգվածներին հաճելի մթնոլորտով։ Այսօրվա քաղաքական իրողությունների պայմաններում ըստ էության չկա որևէ մեխանիզմ, որը գործող իշխանությանը հետ կպահի չգիտակցված սխալներից, սայթաքումից։ Սա շատ մտահոգիչ է։ Միշտ հիշել է պետք, որ առաջին իսկ տնտեսական սուր դժվարությունների, ճգնաժամերի, պահեստազորային հավաքների դեպքում լայն զանգվածներն ուրանալու են իրենց կուռքերին։ Այնուամենայնիվ, դեռ կա հնարավորություն՝ մեր երկրում ունենալու ամենակարևորը՝ խաղաղություն և զարգացում։ Դա, կրկնեմ, պետք է լինի ոչ թե ցանկություն, այլ՝ գրագետ աշխատանք։ Ու հանկարծ մեզ չխաբենք, թե պատերազմի դեպքում մեղավորը միայն Ադրբեջանն է. պետությունները պատերազմ ստանում են նաև սեփական սխալների արդյունքում։

Հ. Գ

Օրեր առաջ գտնվում էի Արցախում՝ այն նույն օրը, երբ Ստեփանակերտում փորձնական օդային տագնապ էր։ Մենք շատ հաճախ, որպես անհասանելի նպատակ, երազում ենք Իսրայելի պես կազմակերպված մոդելի մասին։ Այդ օրվա Ստեփանակերտն այդպիսին էր. մեծից փոքր, առանց խուճապի, գիտեին իրենց ռմբապաստարանների տեղը, ամբողջական կոլեկտիվներով գիտեին՝ ուր գնալ, ինչ անել, փրկարարական ծառայություններն աշխատում էին հստակ, կազմակեերպված։ Մեկ ժամից ավել քաղաքի կյանքը առավելագույնս մոտեցված էր պատերազմական իրականությանը։ Տագնապի ավարտից րոպեներ անց Ստեփանակերտի փողոցները դարձյալ լցվեցին խաղաղությամբ ու բնականոն կյանքով։

Վահե Հովհաննիսյան

«Այլընտրանքային նախագծեր խումբ»

website by Sargssyan