Ազարյանը ճիշտ էր՝ Վճռաբեկը՝ սխալ

Սահմանադրական դատարանը, քննության առնելով ՀՀ երկրորդ նախագահ Ռոբերտ Քոչարյանի դիմումը՝ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 419-րդ հոդվածի 2-րդ մասի վերաբերյալ, որոշեց, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը գործն, ըստ էության, չլուծող դատական ակտերի վերաբերյալ կայացնում է վերջնական դատական ակտ եւ հենց այդ մեկնաբանությամբ նորմը համապատասխանում ՀՀ Սահմանադրության պահանջներին: 

Այսպիսով, ավելի պարզ ասած, Սահմանադրական դատարանը գործը վերադարձրեց այն կետին, երբ անցած տարվա նոյեմբերի 15-ին ՀՀ վճռաբեկ դատարանը բեկանեց դատավոր Ալեքսանդր Ազարյանի կայացրած որոշումը՝ այն կրկին ուղարկելով Վերաքննիչ դատարան նոր քննության:

Պարզվում է, որ այդպես չէր կարող լինել, իսկ ավելի կոնկրետ՝ դատավոր Ալեքսանդր Ազարյանը, որը Քոչարյանին կալանքի տակ պահելն անհիմն էր համարել ճիշտ էր, իսկ վճռաբեկ դատարանը՝ սխալ: 

Սահմանադրական դատարանը պնդում է, որ վճռաբեկ դատարանը իրավունք չուներ գործը հետ ուղարկեր եւ ինքը պետք է որոշում կայացներ: Սա նշանակում է, որ պետք է վերադառնալ դատավոր Ազարյանի կայացրած որոշմանը, Ռոբերտ Քոչարյանին ազատել կալանքից եւ շարունակել գործընթացը, եթե դրա կարիքը դեռ կա: 

Այսպիսով, վճռաբեկ դատարանի անցած տարվա նոյմեբերին կայացրած որոշումը ենթակա է վերանայման: Ավելին, ստացվում է, որ Քոչարյանն ազատությունից զրկվել է առանց իրավական հիմքի: Մենք գործ ունենք արդար դատաքննության իրավունքի խախտման հետ: 

Ինչ է ստացվում. Վճռաբեկի որոշումից հետո Վերաքննիչ քրեական դատարանն առաջին ատյանի դատարանի որոշումը Ռոբերտ Քոչարյանին կալանավորելու վերաբերյալ թողեց անփոփոխ: Դրանից հետո կալանավորելու բոլոր որոշումները վերաբերում էին կալանքը երկարացնելուն, բայց ստացվում է, որ ոչ միայն Քոչճարյանը չէր կարող կալանավորվել, այլ նաեւ կալանքի ժամկետը երկարացվել:

Հիմա, երբ առկա է ՍԴ որոշումը, հիմա, երբ Վճռաբեկը պետք է որոշում կայացնի, ճիշտ ժամանակն է քաղաքական կամք որդեգրել, վերադառնալ 2018թ. նոյեմբերի 14-ի դրության, ազատ արձակել Ռոբերտ Քոչարյանին, ինչը կնպաստի երկրում առկա լարվածության մթնոլորտի լիցքաթափմանը:

Գեղամ Նազարյան

Top-News.am