«Հայկական ավիաուղիներ»-ը կրկին հավաքում է իր թևե՞րը

Հայաստանյան լրատվամիջոցներից մեկի հետ զրույցում «Հայկական ավիաուղիների» մամուլի պատասխանատու Դիանա Կարապետյանն ասել է. «Ընկերությունը թարմացնում է ինքնաթիռների պարկը, նոր ինքնաթիռներ ենք գնելու, այժմ փաստաթղթաշրջանառություն է իրականացվում և այո, որոշ ժամանակով` մինչև 6 ամիս, ընկերությունը դադարեցնում է թռիչքները»։

Տարակուսանքը ցրելու փոխարեն, այս հայտարարությունն ավելի է ընդգծում մտահանգումը, որ ավիաընկերությունը հավանաբար պատրաստվում է լքել հայկական շուկան։ Հիմնավորենք, թե որոնք են նման եզրակացության պատճառները։

Առաջին․ պետք է հաշվի առնել, որ առջևում ամառային նավիգացիոն շրջանն է, որն ամենաեկամտաբեր ժամանակահատվածն է ավիաընկերությունների ֆինանսական կայունության և հաջորդող՝ պակաս եկամտաբեր ամիսներին գործունեությունն ապահովելու համար։ Ավիաընկերության գործունեության տեսանկյունից՝ դադար առնելու որոշումը հարցականի տակ է դնում ֆինանսատնտեսական բոլոր հնարավոր ցուցանիշները՝ անիրատեսական դարձնելով ավիաընկերաության վերադարձի որևէ հնարավորություն։ Հարկ է նշել նաև, որ որևէ օդանավի ձեռքբերման փաստաթղթաշրջանառություն կես տարի չի տևում։

Երկրորդ․ ներկայում՝ ավիացիոն շուկայում անկհայտ է օդանավերի պակասը։ Այդ իրողությունն հավանաբար ազդում է ինքնաթիռների լիզինգի ու ձեռքբերման գների վրա։ Քիչ հավանական է, որ «Հայկական ավիաուղիները» հանձնի ամիսներ առաջ ավելի բարենպաստ լիզինգային պայմաններով ձեռք բերված ինքնաթիռներն ու պարկը թարմացնեն ավելի «թանկ» օդանավերով։ Դա կարող է ազդել տոմսերի ինքնարժեքի վրա, ու ձմեռային թռիչքային շրջանում ավիաընկերության գործունեությունը կարող է դառնալ խիստ վնասաբեր։

Այսպիսով՝ 6 ամիս անց վերադառնալը գրեթե անհավանական է նաև շուկայում օդանավերի բացակայության պատճառով, ու այս իրավիճակը տեսանելի ապագայում դժվար փոխվի։

Երրորդ․ արդեն օրեր առաջ, տեղեկություններ էին տարածվել այն մասին, որ «Հայկական ավիաուղիների» թռիչքային ու մասնագիտական անձնակազմը համատարած աշխատանքից ազատվելու դիմումներ էր ներկայացնում։ Ավիացիոն բիզնեսի առանձնահատկություններից մեկն էլ այն է, որ բարձր որակավորում ու մասնագիտական գործունեության թույլտվություն ունեցող կադրերի զբաղվածության խնդիրը համեմատաբար արագ է լուծվում, և ամիսներ անց, նշված ավիաընկերությունը, ամենայն հավանականությամբ, չի կարողանա «կախարդական փայտիկի» հարվածով իրար գլխի հավաքել ցրված անձնակազմը։

Այս ամենին զուգահեռ՝ հարկ է անդրադառնալ երկու լրացուցիչ հանգամանքի։ «Հայկական ավիաուղիներ»-ի կողմից այժմ շահագործվող EK-AAD և EK-AAB օդանավերից երկրորդի՝ հայկական ռեգիստրում գտնվելու վավերականության ժամկետը լրանում է 2025թ․ ապրիլի 14-ին, ու ամենայն հավանականությամբ, օդանավն այդ պահից սկսած այլևս չի ունենա հայկական գրանցում։ Ավիաընկերությունում իրավիճակին քաջածանոթ աղբյուրը հայտնում է, որ շուտով հայկական գրանցումից կարող է դուրս  գալ նաև EK-AAD օդանավը։ Հետաքրքրական է նաև այն հանգամանքը, որ վերջին շրջանում ավիաընկերությունը խնդիրներ ուներ թռիչքային ժամանակացույցը պահելու հետ։ Ամենաաղմկահարույց միջադեպը փետրվարի 19-ին նախատեսված Մինվոդի-Երևան թռիչքի ուշացումը, ապա չեղարկումն էր, որի մասին ուղևորներն իմացան նախաթռիչքային գրանցումն անցնելուց հետո՝ թռիչքից անմիջապես առաջ։ Արդեն երկրորդ անգամն է, որ «Հայկական ավիաուղիներ» անունը կրող ընկերությունը դադարում է գործել։ Առաջին դեպքում դադարն ավարտվեց ընկերության լուծարմամբ, այս դեպքի ներկա հանգրվանում ՝ հեռանկարները պատված են անորոշությունների մշուշով, քանզի եթե 6 ամսյա դադարից հետո ավիաընկերությունը չկարողանա հայկական ռեգիստրում օդանավեր ունենալ, ապա «Հայկական ավիաուղիներ»-ը կարող է օրենքի ուժով զրկվել նաև օդանավ շահագործողի վկայականից։ Ինչևէ, կապրենք, կտեսնենք․․․