Պոպուլիզմի և բանակի մասին. Արմեն Գեւորգյան

Արմեն Գեւորգյանն իր տեգրամյան ալիքում գրում է. 

Պոպուլիզմը նույնպես պետք է ունենա սահմաններ և իմաստ: Մեր երկրում այն արդեն կորցրել է իր իմաստը: Բայց ոչ սահմանները: Պոպուլիզմն այլևս չի կարողանա օգնել ընտրությունների մրցավազքում նույնիսկ նոր քաղաքական ուժերին, քանի որ Նիկոլը մենաշնորհ է վերցրել պոպուլիզմի վրա: Ակնհայտ է, որ երկրում ժամկետային զինծառայության խնդիրները դառնում են արդիական, հատկապես 44-օրյա պատերազմից և, փաստորեն, երկրի զինված ուժերի կազմալուծումից հետո:
Այս թեման չի կարող հանրահավաքների քննարկման առարկա լինել այն պարզ պատճառով, որ մեզ շրջապատող թշնամի երկրները նման տեղեկատվություն պետք է ունենան միայն իրենց հետախուզական գործողությունների միջոցով կամ համապատասխան որոշումների պաշտոնապես ընդունելուց հետո: Նման անփութությունը անվտանգության և պաշտպանության հարցերում սահմանակից է քրեական պատասխանատվության հետ:

Փողոցային հավաքում հայտարարված զինված ուժերում ժամկետային ծառայության կազմակերպման տարբերակները զարմանքից բացի այլ բան չեն առաջացնում: Ո՞ւմ հետ և ինչպե՞ս են քննարկվել այդ տարբերակները: Այս գաղափարների հեղինակը հասկանում է, որ ինքը իրականում հրաժարվում է երկրի պաշտպանության գործառույթից: Ոչ մի նորմալ երկրում նման սխեմա գոյություն չունի: Ուսումնասիրեք լուծումները Իսրայելում և Սինգապուրում: Արդյո՞ք նա քննարկել է այդ լուծումները Ռուսաստանի հետ, որին, իր հրապարակային հայտարարությունների համաձայն, որոշիչ դեր է վերապահում մեր բանակի բարեփոխման գործընթացում: Դատելով Նիկոլից ՝ միայն Ռուսաստանը պետք է մեզ պաշտպանի:

Կարո՞ղ է մի օր հնչել գաղափար, որ լուծարելով բանակը կարելի է այդ գումարներով բարձրացնել կենսաթոշակները ու աշխատավարձերը: Համոզված եմ, որ եթե Նիկոլը զգա առաջիկա ընտրությունների վատ արդյունքը, այն նույնպես կհնչի:
Առաջարկում եմ, որ երկրում քաղաքական ուժերը բանակի թեման քննարկելիս հրաժարվեն պոպուլիզմից: Պոպուլիզմը ՝ Նիկոլին, իսկ մեզ ՝ պատիվ և արժանապատվություն: Բանակի բարեփոխումը սոլիդ և հեղինակավոր իշխանության օրակարգ է: