Պարետի որոշումը պարտադիր պետք է լիներ բոլորի համար

2020թ. ապրիլի 24-ը դարձավ պատմության սեփականությունը: Մնացին հուշեր, մնացին եզրահանգումներ անելու փաստեր: Մնացին նաեւ բազմաթիվ հարցեր:

Արտակարգ դրությունը գործում է ավելի քան մեկ ամիս: Եւ այդ ժամանակը բավական էր գտնել Ծիծեռնակաբերդի հուշահամալիր այցելելու ձեւն ու կարգը: Ի վերջո, եթե Իսրայելում հնարավոր է տարածություն պահելով հանարհավաք անցկացնել, եթե Դանիայում եւ Նորվեգիայում վերսկսել են դասերը դպրոցներում, եթե Երեւանի սուպերմարկետներում առեւտուր են անում գրեթե ուս-ուսի տված, ապա Ծիծեռնակաբերդ այցելելու հնարավորոսւթյուն եւս պետք է լիներ:

Պարետի որոշումը պարտադիր պետք է լիներ բոլորի՝ այդ թվում Փաշինյան Նիկոլի եւ Հակոբյան Աննայի եւ մյուսների համար, ովքեր անգամ կլիպ էին նկարահանել: Չի կարելի ամեն կերպ ՀՀ քաղաքացուն հասկացնել, որ բոլորը հավսար են, սակայն ոմանք ավելի հավասար են:

Ինչ վերաբերում է համերգին, ապա նրա լավ ու վատ, ճաշակով եւ անճաշակ լինելը քննարկելուց առաջ պետք է հարցնել, որքանով էր նպատակահարմար խախտել պարետի որոշումը, որքանով էր ճիշտ այս եղանակային պայմաններում ամբողջ գիշեր այնտեղ համերգ կազամակերպելը, եւ որքան գումար գնաց այս նեղ իրավիճակում համերգի կազմակերպման համար:

Եւ վերջում անպայման շեշտենք, որ հուզական ժողովուրդներին շատ հեշտ են խաբում եւ քթից բռնած պտտացնում: Երեկլ ամբողջ օրը կամ գրեթե ամբողջ օրը ազգը քննարկում էր Արտուշ պապի հուշահամալիր չստացված, իսկ հետո ստացված այցը, կարծես բոլոր ցանկացողները եղել էին Ծիծեռնակաբերդում, իսկ միայն նա՝ ոչ:

Հարցազրույցներ սիրված կերպար դարձած Արտուշ պապի հետ, որը չգիտես ինչու տեղյակ չէր պարետի որոշումից եւ եկել էր Ծիծեռնակաբերդ: Իհարկե, «Ազատություն» ռադիոկայանը, իսկ հետո նաեւ գրեթե բոլոր լրատվամիջոցները հարցազրույց վերցրին նրա հետ: Ոմ,անք գրեցին, որ նա կարիքավոր է եւ միանգամից մի քանիսը ասացին, որ կօգնեն նրան:

Իսկ հետո տեղի ունեցավ այս ամենի տրամաբանական ավարտը կամ հանգուցալուծումը, որը կռահելը դժվար չէր, եթե իհարկե ճանաչում ես գործող իշխանություններին: Գիշերվա ժամը երկուսին խախտելով պարետի որոշումը, հանուն շոուի, հանուն գործող իշխանությունների վարկանիշի Արտուշ պապը հայտնվեց Ծիծեռնակաբերդում:

Եւ ոչ ոք չասաց, թե ճիշտ է արդյոք գիշերվա երկուսին խախտել տարեց մարդու քունը, ճիշտ է արդյոք այս մարդուն առանձնացնել մյուս բոլոր տարեց ՀՀ քաղաքացիներից եւ ճիշտ է արդյոք Ցեղասպանության տարելիցը վերածել շոուի:

Հուզական ժողովուրդ ենք, խիստ հուզական: Այնքան հուզական, կարծես ոչ վեց հազարամյա պատմություն ունենք, ոչ էլ արդեն երեսուն տարի շարունակվող անկախ պետություն: 

Իսկապես տխուր է այս ամենը եւ անչափ մտահոգիչ:

Վարդան Մխիթարյան

Top-News.am