Ե՞րբ է սպասվում մոտակա Սուպերլուսինը. 2025 թվականի ամենամեծ Լուսինները

2025 թվականին աստղագետները խոստանում են երկու տպավորիչ Սուպերլուսին անընդմեջ՝ նոյեմբերին և դեկտեմբերին: Սա հազվադեպ երևույթ է, երբ լիալուսինը համընկնում է նրա Երկրին առավելագույն մոտեցման պահի հետ: Մոսկվայի պլանետարիումի տվյալներով՝ տարվա առաջին և ամենապայծառ Սուպերլուսինը տեղի կունենա նոյեմբերի 5-ին, իսկ երկրորդը՝ ճիշտ մեկ ամիս հետո, դեկտեմբերի 5-ին: Այդ օրերին արբանյակը կերևա նկատելիորեն ավելի մեծ և պայծառ, քան սովորականը՝ ստեղծելով գրավիչ տեսարան գիշերային երկնքում:

Նոյեմբերի 5-ի Սուպերլուսին՝ տարվա գագաթնակետը

Լիալուսնի փուլը կսկսվի նոյեմբերի 5-ին ժամը 17:20-ին Երեւանյան ժամանակով (16:20 մոսկովյան ժամանակով): Լուսինը կմտնի պերիգեյ՝ իր ուղեծրի Երկրին ամենամոտ կետը՝ արդեն նոյեմբերի 6-ի գիշերը ժամը 02:30-ին: Այդ պահին Երկրի և Լուսնի կենտրոնների միջև հեռավորությունը կկազմի ընդամենը 356 832 կիլոմետր: Սա 2025 թվականի ամբողջ ընթացքում նվազագույն մոտեցումն է՝ 50 հազար կիլոմետրով ավելի մոտ, քան միջին հեռավորությունը՝ 384 հազար կիլոմետր:

Մոտիկության պատճառով Լուսնի սկավառակը տեսողականորեն կմեծանա մոտ 8 տոկոսով, իսկ պայծառությունը կաճի 16 տոկոսով՝ համեմատած սովորական լիալուսնի հետ: Պերմի պոլիտեխնիկական համալսարանի փորձագետ Եվգենի Բուրմիստրովը բացատրում է, որ «հսկա Լուսնի» էֆեկտը հատկապես նկատելի է հորիզոնի մոտ: Սա օպտիկական պատրանք է՝ ուղեղը համեմատում է արբանյակը երկրային օբյեկտների հետ, ինչպես տները կամ ծառերը՝ ուժեղացնելով չափի ընկալումը:

Սուպերլուսինը լավագույնս դիտել արևածագին կամ արևամուտին, երբ Լուսինը բարձրանում է հորիզոնից վեր: Մոսկվայում և կենտրոնական Ռուսաստանում դա տեղի կունենա մոտ ժամը 17:00–18:00-ին: Մաքուր տեսքի համար ընտրեք բաց տարածքներ քաղաքից դուրս՝ հեռու պայծառ լույսերից:

Ճիշտ մեկ ամիս հետո բնությունը կնվիրի կրկնություն: Պերիգեյը կլինի դեկտեմբերի 4-ին ժամը 14:07-ին, իսկ լիալուսինը՝ դեկտեմբերի 5-ին ժամը 02:15-ին մոսկովյան ժամանակով (03:15 երեւանյան ժամանակով): Հեռավորությունը կկազմի 356 961 կիլոմետր՝ ընդամենը 129 կիլոմետրով ավելի, քան նոյեմբերին: Էֆեկտը կլինի մի փոքր ավելի թույլ, բայց դեռևս տպավորիչ՝ Լուսինը կմնա 7–8 տոկոսով ավելի մեծ և նկատելիորեն պայծառ սովորական լիափուլից:

Ինչու՞ է Սուպերլուսինը այդքան էֆեկտիվ թվում

Սուպերլուսինը առաջանում է Լուսնի էլիպտիկ ուղեծրի պատճառով: Պերիգեյում արբանյակը մոտենում է Երկրին 356–357 հազար կիլոմետրով, ապոգեյում հեռանում է մինչև 405–406 հազար: Երբ լիալուսինը համընկնում է պերիգեյի հետ 12 ժամվա սահմաններում, մենք տեսնում ենք առավելագույն կոնտրաստ: Միջինում նման իրադարձությունները տեղի են ունենում տարեկան 3–4 անգամ, բայց երկուսը անընդմեջ՝ նվազագույն հեռավորության տարբերությամբ՝ իսկական հաջողություն դիտորդների համար:

Պայծառությունը աճում է հակադարձ քառակուսիների օրենքով՝ ավելի փոքր հեռավորությունը տալիս է ավելի շատ լույս: Բացի այդ, Սուպերլուսնի ժամանակ ուժեղանում են մակընթացությունները՝ օվկիանոսի մակարդակը բարձրանում է նորմայից 10–15 սանտիմետրով ավելի: Սա հատկապես նկատելի է ափերին:

Ինչպե՞ս լավագույնս դիտել

Ամբողջական տպավորության համար բարդ գործիքներ պետք չեն: Բավական է դիտակ կամ փոքր աստղադիտակ՝ մակերևույթի խառնարաններն ու ծովերը տեսնելու համար: Սուպերլուսինը լուսանկարելը ամենահեշտն է եռոտանի վրա՝ օգտագործելով 1/100 վայրկյան դիմացկունություն և ISO 400: Ժամանակակից սմարթֆոնները գիշերային ռեժիմում ինքնուրույն հաղթահարում են:

Գլխավորն՝ մաքուր երկինք և մութ տեղ: Քաղաքներում լուսային աղտոտվածությունը նվազեցնում է կոնտրաստը, ուստի դուրս եկեք մեգապոլիսների սահմաններից: Եվ հիշեք՝ հորիզոնի մոտ հսկա Լուսնի էֆեկտը մաքուր հոգեբանություն է, բայց դրանից ոչ պակաս գրավիչ: