Արցախի կարգավիճակի մասին Փաշինյանն անոնսը արեց․ նախկիններն են մեղավոր․
Yerevan.today-ը գրում է․ «Ի՞նչ ճակատագիր է սպասվում Արցախին, ե՞րբ և ի՞նչ ձևաչափով են վերսկսվելու բանակցությունները, ի՞նչ է լինելու խաղաղապահների առաքելության ժամկետը լրանալուց հետո, ի՞նչ է սպասվում այնտեղ ապրող հայությանը: Սրանք հարցեր են, որոնց պատասխանելն օրեցօր ավելի դժվար է դառնում: Քանի որ «ամենաբաց ու թափանցիկ» իշխանությունն ուղիղ պատասխաններ չի տալիս, փորձենք պատասխանները ստանալ Փաշինյանի մանիպուլյատիվ հայտարարություններից:
Այսպես 2020-ի հուլիսի 12-ին Տավուշի սահմանագծում տեղի ունեցան հայ-ադրբեջանական դիրքային մարտեր, հայկական կողմը որոշակի առաջխաղացում ունեցավ։ Այս բախումները նշանավորվեցին որպես հուլիսյան մարտեր:
Դրանից երկու ամիս անց սկսվեց արդեն 44-օրյա պատերազմը՝ իր սարսափելի հետևանքներով: Հիմա առաջարկում ենք վերհիշել Փաշինյանի որոշ հարյտարարություններ, որոնք հաջորդել են այս երկու դեպքերին:
Հուլիսյան մարտերից հետո
«Երկար տարիներ ձևավորվում և մատուցվում էր մի խոսույթ, թե Ղարաբաղի հարցի խաղաղ կարգավորումը հնարավոր է միայն հայկական կողմի միակողմանի զիջումների հիման վրա: Հուլիսյան հաղթական մարտերը ջախջախեցին արդեն շուրջ 10 տարի Ադրբեջանի ռազմաքաղաքական ղեկավարության կողմից կառուցված խոսույթը՝ ապացուցելով, որ Ղարաբաղի հարցը չունի ռազմական լուծում:
44-օրյա պատերազմից հետ
«Պատերազմից խուսափելու տարբերակն, ըստ էության, Ղարաբաղի կարգավիճակից հետագա հրաժարվելն էր: Իրավիճակը հասել էր մի կետի, երբ որ պատերազմն անխուսափելի էր»:
Հուլիսյան մարտերից հետո
Մենք որևէ մեկին թույլ չենք տա ուժի, սպառնալիքների, հարկադրանքի լեզվով խոսել մեզ հետ, եւ այդպես վարվելու փորձ անողները դառնորեն կզղջան:
44-օրյա պատերազմից հետ
«Հիմա ինչ` Սև լճի 20-30 տոկոսի համար պատերա՞զմ սկսենք»:
Հուլիսյան մարտերից հետո
ԱԽ քարտուղար Արմեն Գրիգորյան
«Հուլիսյան գործողությունների ամբողջ ընթացը ղեկավարվել ու համակարգվել է ՀՀ վարչապետի կողմից»:
44-օրյա պատերազմից հետ
«Ասում են՝ ես որոշում եմ կայացրել, ես ասել եմ՝ գնացեք, գրավեք եւ 700 զոհ է եղել(խոսքը Լելե Թեփեի օպերացիայի մասին է)։ Կատարյալ անհեթեթություն է։ Այդ առաջարկի հեղինակը եղել է գեներալ, իրականացրել և որոշումը կայացրել է գեներալ։ Այո, քննարկման մի հատվածին ես ներկա եղել եմ, մոդերացիա եմ արել խոսակցությունը եւ սեփական կարծիք ընդհանրապես չեմ հայտնել»:
Հուլիսյան մարտերից հետո
«Հուլիսյան հաղթական մարտերն ապացուցեցին մեր քաղաքական հայտարարությունների վստահելիությունը, ապացուցեցին, որ տարածաշրջանի ռազմաքաղաքական իրավիճակի և ուժերի հարաբերակցության մեր գնահատականները սթափ են և ճշգրիտ:
Ապացուցեցինք, որ Հայաստանն ի վիճակի է ռազմավարական նորարարություններով ապահովելու ռազմական առավելություն»:
44-օրյա պատերազմից հետ
«Նախորդ իշխանությունն ամեն ինչ արել է, որ բանակը տեսանելիորեն փլվի»:
«Բանակաշինության ոլորտում մենք ֆունդամենտալ խնդիրներ ենք ունեցել: Ընդ որում, այդ ֆունդամենտալ խնդիրները, կարծում եմ, բոլորինս են»:
Հիմա կհարցնեք, թե ինչ կապ ունի վերը հնչեցրած հարցերն այս ամեն հետ: Շատ ուղիղ: Այսպես, երկու օր առաջ ԱԺ հարցուպատասխանի ժամանակ Փաշինյանն ասում է.
«2018թ․-ին ստացած բանակցային բովանդակությամբ Արցախն Ադրբեջանի կազմում չգտնվելը չուներ անգամ տեսական հնարավորություն։ Սա ձեր իշխանությունն է թողել։ Ավելին՝ 2016թ․-ի դրությամբ բանակցային գործընթացում եղել է աղետ, և Արցախը կորցրել է Ադրբեջանի կազմից դուրս լինելու գործնական եւ տեսական բոլոր հնարավորությունները»։
Մի կողմ թողնենք այս հայտարարության առերևույթ սուտ կամ մանիպուլյատիվ լինելը: Դա կարելի է անել պարզապես համացանցում որոնելով: Բայց, ստացվում է, որ պատերազմի սկսվելը վատ բանակցային ժառանգության վրա գցող Փաշինյանը նույնը անում է արդեն Արցախի կարգավիճակի հարցում:
Հուլիսյան հաղթանակի ժամանակ բանակը ամենամարտունակն էր, պարտությունից հետո՝ խնդիրներով ծանրաբեռնված, առաջին դեպքում ինքը ռազմական օպերացիաներ էր նախագծել, երկրորդի դեպքում՝ մոդերատոր էր: Եվ այսպես շարունակ: Հիմա էլ, երբ հերթը հասել է Արցախի կարգավիճակին, արդեն անոնսում է, որ ինչ էլ բանակցում է՝ Արցախը գտնվելու է Ադրբեջանի կազմում: Սլաքներն էլ նորից ուղղում նախկինից ստացած բանակցային գործընթացի վրա:
Հարց է առաջանում, բա այդ դեպքում, ի՞նչ եք բանակցում, ինչու՞ ուղիղ չեք ասում արցախցուն, որ բանակցում եք, բայց մեկ է գործնական ու տեսական հնարավորություն չունեք, այլ կարգավիճակ ձեռքբերոլու համար։ Ասե՛ք, մարդիկ իմանան, թե՞ չեք ասում որ տրամադրությունները չընկնի։ Կատակը մի կողմ, փաստն այն է, որ Նիկոլ Փաշինյանն սույն թվականի դեկտեմբերի 8-ին Ազգային Ժողովի ամբիոնից հայտարարել է, որ ինքն այս 3,5 տարվա ընթացքում և հիմա ևս բանակցել է Արցախը Ադրբեջանի կազմում թողնելու տարբերակներ․․․այդ դեպքում, ինչու՞ էիք պատերազմում, մոբիլիզացիայի կոչեր անում ու հազարավոր զոհեր տալիս, եթե գործնական ու տեսական հնարավորություններ չկային»։
Օրինազանց վարորդները հայտնաբերվել են, մեքենաները՝ տեղափոխվել պահպանվող հատուկ տարածք
Եվրամիությունը չի հասկանում Իրանում պատերազմի նպատակները. Կալաս
Լարիջանիի սպանությունից հետո Իրանը կասետային ռումբերով հարվածել է Թել Ավիվին
Ռոմանոս Պետրոսյանը լուսանկարներ է հրապարակել ՀԷՑ-ի բաշխման ցանցի տրանսֆորմատորային ենթակայաններից
Ղարաբաղից տեղահանվածները պետք է կապեն իրենց ապագան Հայաստանի հետ
Մարմնամարզության տղամարդկանց հավաքականը տուն է վերադառնում
Առանց ռուսական նավթի, երբ մոտ է վառելիքի գլոբալ դեֆիցիտը
Գվարդիոլան արդեն այնքան հանդիպումներ է անցկացրել, որ ես չեմ համարձակվի նրան խորհուրդներ տալ
Արսեն Զախարյանի տրանսֆերային արժեքն աճել է
Այլ երկրի կողմից մեկ ուրիշ երկիր զորքերի ուղարկումը «շատ նենգ, անխոհեմ և անօրինական» գործողություն է